Po samoańsku mówi się na Samoa i Samoa Amerykańskim oraz w dużych społecznościach w Nowej Zelandii, Australii i Stanach Zjednoczonych. Język ma wymowę codzienną i staranną, a ponad nimi słownictwo szacunku dla wodzów i duchownych. W kościele wszystko to się spotyka.
Samoański się czyta, a nie słucha. Trzy krótkie odpowiedzi.
Nie. Mówca nie może głosić po samoańsku tak, by sala za nim podążała. Wystąpienie płynie ze sceny w jednym z języków mówionych, a samoański jest jednym z języków, w których dociera do słuchaczy.
Nie. Samoański jest tu językiem tekstu. Wasz gość śledzi wystąpienie na ekranie telefonu, a nie w słuchawce, podczas gdy sala idzie dalej w swoim języku.
Tak. Całe wystąpienie po samoańsku, na telefonie lub na dużym ekranie, w starannym pisanym samoańskim Biblii i kościoła.
Kilka stron w tej sekcji pokazuje prawdziwe zdania z naszego własnego systemu. Przykładowe linijki publikujemy dopiero wtedy, gdy przeczyta je rodzimy użytkownik języka, a w przypadku samoańskiego jeszcze się to nie stało. Jeśli czytacie po samoańsku, chętnie przyjmiemy waszą pomoc.
Samoańczycy mówią o dwóch stylach. Styl staranny, często nazywany tautala lelei, czyli dobra mowa, jest używany w Biblii, w szkole, w wiadomościach i w kościele. Styl codzienny, używany wśród rodziny i przyjaciół, zmienia niektóre dźwięki: t często staje się k, a n przechodzi w dźwięk zapisywany jako g.
Więc to samo słowo może brzmieć inaczej w domu i na ambonie, a pisany samoański zawsze idzie za stylem starannym. Nasze napisy też. To dokładnie to, co samoański czytelnik spodziewa się zobaczyć w kościele, nawet jeśli tak nie rozmawiałby z kuzynem.
Samoański ma słownictwo szacunku, używane, gdy mówi się do wodzów, mówców i duchownych lub o nich. Wiele zwykłych słów ma swój pełen szacunku odpowiednik, a wybór zwykłego słowa w niewłaściwym miejscu zostaje natychmiast zauważony.
W kościele osiąga to szczyt. Duchowny zajmuje w samoańskiej wiosce i zborze miejsce wielkiego honoru, a modlitwy i kazania używają godnego, starannie dobranego samoańskiego. Napis, który brzmi swobodnie, będzie się wydawał nie na miejscu, nawet gdy każde słowo jest zrozumiałe.
Jeśli wasz kościół ma ustalone słowa na określenie Boga, Jezusa lub swojego duchownego, dodajcie je do Słów kluczowych, aby za każdym razem pojawiały się tak samo.
Samoańskie chrześcijaństwo sięga misjonarzy, którzy przybyli w latach 30. XIX wieku, a przetłumaczona przez nich Biblia wciąż jest fundamentem kościelnego samoańskiego.
Pełną Biblię po samoańsku ukończono w XIX wieku, a jej język wyznaczył standard pisanego samoańskiego. Wiele rodzin czyta ją codziennie i zna długie fragmenty na pamięć.
Na Samoa niemal każda wioska ma w centrum kościół, a niedziela jest przeznaczona na nabożeństwo, rodzinę i odpoczynek. Ten wzór podróżuje: samoański zbór za granicą jest w równym stopniu wioską, co kościołem.
W wielu samoańskich wioskach zachowuje się wieczorny czas modlitwy, kiedy wioska cichnie na rodzinne nabożeństwa. Wiara to nie tylko sprawa niedzieli.
Samoańska rodzina przychodząca do waszego kościoła przynosi własne poczucie porządku: najpierw starsi, szacunek dla duchownego, dzieci blisko. Drobne gesty szacunku wiele znaczą.
Zbory samoańskie są w centrum samoańskiego życia, gdziekolwiek się ono toczy.
Auckland ma jedną z największych społeczności samoańskich na świecie poza Samoa, a samoański należy do najczęściej używanych języków w nowozelandzkich domach.
Zbory samoańskie spotykają się w całym Sydney, Brisbane i Melbourne, często dzieląc budynek z kościołem anglojęzycznym.
Samoa Amerykańskie to terytorium Stanów Zjednoczonych, a społeczności samoańskie żyją na Hawajach, w Kalifornii i w stanie Waszyngton, wiele z nich skupionych wokół swojego kościoła.
Nie z MulingStream. Samoański to tutaj język, który goście czytają, więc wystąpienie musi płynąć ze sceny w jednym z języków mówionych, na przykład po angielsku. Samoańskie napisy podążają wtedy za każdym zdaniem.
Starannego stylu pisanego, samoańskiego Biblii, szkoły i kościoła. Tego właśnie samoański czytelnik spodziewa się na nabożeństwie.
Nie po samoańsku, który jest tu językiem tekstu. Gość, który woli słuchać, może wybrać angielski, który ma głos.
Tak. Jeśli wasz karnet ma miejsce na oba, tongański i samoański działają obok siebie, a każdy gość wybiera na własnym telefonie. To spokrewnione języki polinezyjskie, ale różne, i każda rodzina będzie chciała swojego.
Polinezyjski sąsiad Samoa i pozostałe strony w tej sekcji.
Albo otwórzcie pełną listę 200+ i sprawdźcie trzy kolumny dla języków, których wasza sala naprawdę potrzebuje.
Nic do instalowania, bez karty, a wasi goście nie potrzebują niczego poza telefonem, który już mają w kieszeni.