Dari to perski Afganistanu. Na stronie wygląda niemal identycznie jak perski z Iranu, a czytelnik jednego śledzi drugi bez większego wysiłku. Na głos dystans jest większy, a we wspólnocie jeszcze większy, bo te dwie społeczności zwykle przybyły tu z różnych powodów i nie chcą być traktowane jak jedna.
Warto to ustalić, zanim o cokolwiek zapytacie gościa, bo złe słowo w pytaniu utrudnia odpowiedź.
Oficjalna nazwa w Afganistanie perskiego, którym się tam mówi. Niektórzy Afgańczycy sami nazywają go farsi, inni stanowczo twierdzą, że to dari. Używajcie tego słowa, którego użyła osoba przed wami, i nie poprawiajcie jej.
Odmiana, którą mówi wiele rodzin Hazarów, z własnym słownictwem i wymową. Mówiący hazaragi czytają standardowe dari, więc napisy działają. Warto jednak znać to słowo, bo bycie rozpoznanym ma znaczenie.
Standard irański, który traktujemy jako osobny język. W piśmie oba są na tyle bliskie, że czytelnik dari swobodnie śledzi perski. W mowie irański głos brzmi dla afgańskiego ucha wyraźnie obco. Zobaczcie stronę o perskim.
To samo duńskie zdanie, przetłumaczone na oba, w tym samym przebiegu. Nieredagowane. To najwyraźniejszy sposób pokazania, że traktuje się je jako dwa języki, a nie jeden z etykietą.
Wasz mówca mówi, po duńsku: Lad os ikke gå over åen efter vand. Svaret står lige her i teksten.
بیایید برای آب آنطرف رودخانه نرویم.
Dari zachowało obraz: nie idź przez rzekę po wodę. Obraz przeżywa, bo działa.
بیایید بیخودی دنبال راهحل دور نگردیم وقتی همین نزدیکی است.
Perski porzucił rzekę i poszedł prosto do znaczenia: nie szukaj daleko czegoś, co jest tuż tutaj. To samo zdanie źródłowe, ta sama chwila, dwa różne osądy.
I słowo, które wszędzie idzie źle: Og Ånden faldt over dem alle sammen, og de begyndte at tale på andre sprog.
Duńskie słowo obejmuje wszystkie trzy, a właściwa odpowiedź zależy całkowicie od wiedzy, że jesteśmy w Dziejach Apostolskich, rozdział drugi. Silnik podmieniający wybiera najczęstsze znaczenie z ogólnych tekstów i wysyła je wszędzie naraz.
روح بر همهٔ ایشان نازل شد و آنها شروع کردند به سخن گفتن به زبانهای دیگر.
Duch zstąpił na nich wszystkich i zaczęli mówić innymi językami. Wiedział, gdzie jest w tekście, więc wiedział, które z trzech znaczeń jest zamierzone.
Wytworzone bez przygotowania i bez glosariusza. Podzielcie się konspektem przez Context Enhancer a nabożeństwo zacznie się z waszym fragmentem i waszymi imionami już znanymi.
Jedno z tych trzech to tak.
Tak. Od prawej do lewej, poprawnie wyrównane, na telefonie gościa albo na dużym ekranie. To pełne doświadczenie: całe zdania, w dari, w tempie przemowy.
Jeszcze nie. Nie ma głosu w dari. Gość, który nie czyta swobodnie, nie ma dziś opcji w dari.
Jeszcze nie. Jeśli wasz kaznodzieja mówi w dari, pokój nie może tego przyjąć jako języka źródłowego. Kaznodzieja mówiący w dari musiałby na razie prowadzić w innym języku.
Paszto obok ma wszystkie trzy. Dari ma jedno. To niewygodne porównanie i to prawdziwe.
Jeśli wasi goście mówiący w dari czytają dobrze, to działa dziś i działa porządnie. Jeśli nie, napisy nie są dla nich rozwiązaniem i żadne inne opisanie tej funkcji tego nie zmieni.
Jest jedno obejście i jest prawdziwe. Ponieważ pisany i mówiony perski są blisko dari, spora część mówiących w dari śledzi perski głos bez trudu. Będzie brzmiał irańsko, a nie afgańsko, i niektórym to przeszkadza, a innym nie. Zapytajcie tę osobę, zaproponujcie i pozwólcie jej zdecydować po minucie słuchania, a nie abstrakcyjnie.
Bez dat, bo data, której nie dotrzymamy, jest gorsza niż brak daty.
Luka, która kosztuje najwięcej, więc warto zamknąć ją najpierw. Głos czyni dari użytecznym dla gości, którzy nie czytają swobodnie, a to dziś grupa najsłabiej obsługiwana przez cokolwiek, co oferujemy.
Żeby afgański kaznodzieja mógł prowadzić w swoim języku, a cała sala śledzić. Dziś działa to tylko w drugą stronę, co przenosi ciężar na osobę, która powinna prowadzić.
Mniejsze, a naprawdę użyteczne. Nikt nie powinien musieć czytać angielskiego menu, by dotrzeć do swojego języka, a goście mówiący paszto już nie muszą.
Jeśli wasza wspólnota czeka na jedną z tych rzeczy, powiedzcie. Wiedza, że prawdziwa wspólnota tego potrzebuje, i mniej więcej ilu to ludzi, zmienia kolejność, w jakiej rzeczy są budowane.
Dari i perski to dwie standardowe formy tego samego języka. Paszto to krewny, nie bliźniak, a różnica nie jest kwestią stopnia.
Wszystkie trzy to języki irańskie, co jest rodziną, nie krajem. W jej obrębie dari i perski są tak blisko, że mówiący czytają nawzajem swoje pismo. Paszto jest na tyle daleko, że mówiący po persku wyciąga bardzo mało ze zdania w paszto, i odwrotnie tak samo.
Strukturalnie dari stawia czasownik na końcu zdania, co jest tym jednym faktem, który ma największe znaczenie dla tłumaczenia na żywo. Narzędzie wypuszczające słowa w miarę ich napływu nie może wiedzieć, co jest twierdzone, dopóki mówca nie skończy. Praca od znaczenia skończonej myśli nie jest tu udoskonaleniem, to jedyne podejście, które daje zdanie, a nie kupę części.
Nie ma rodzaju gramatycznego, który można pomylić, co pomaga, i jest system słów łączących między rzeczownikami, które narzędzie słowo w słowo rutynowo gubi, co nie pomaga.
Część duszpasterska, i nie jest opcjonalna.
Wielu afgańskich chrześcijan w Europie przyszło do wiary po wyjeździe, a dla sporej ich części publiczne powiązanie z kościołem niesie konsekwencje dla krewnych, którzy nie wyjechali. To nie jest hipotetyczne ryzyko do zważenia z ładnym zdjęciem do biuletynu.
I pytajcie każdą dorosłą osobę oddzielnie, jakiego języka chce. Mąż odpowiadający za żonę albo nastolatek odpowiadający za rodzica to sposób, w jaki rodzina kończy z jedną osobą po cichu nieśledzącą przez rok.
Do czytania wielu mówiących w dari swobodnie śledzi perski, a dziś to jedyny sposób, by dać im głos. Będzie dla nich brzmiał irańsko. Zapytajcie tę osobę, zamiast decydować za nią, i zaproponujcie oba, żeby mogła przez minutę porównać.
Nie, i nie są blisko. To dwa osobne języki urzędowe jednego kraju, z różnych gałęzi tej samej szerszej rodziny. Strona o paszto opisuje różnicę i to, co paszto potrafi, a dari jeszcze nie.
Tak. Mówiący hazaragi czytają standardowe dari, w którym są napisy. Odmiana mówiona się różni; pisana, którą czytają, nie.
Tak, na tym samym nabożeństwie, w ramach waszego karnetu. Ponieważ rodzina może dzielić się między te dwa, włączenie obu jest zwykle właściwą odpowiedzią, a nie luksusem.
Kilka z nich może działać naraz, na jednym nabożeństwie, w ramach waszego karnetu.
Albo otwórzcie pełną listę 200+ i sprawdźcie, co każdy naprawdę potrafi, zanim komukolwiek coś obiecacie.
Nic do instalowania, bez karty i nic, do czego wasz gość musiałby się rejestrować.