Znaki zapożyczone z chińskiego niosą znaczenia. Jeden zestaw liter fonetycznych niesie gramatykę wokół nich. Drugi zestaw liter fonetycznych niesie imiona i słowa spoza japońskiego, co w kazaniu oznacza większość występujących w nim imion. Wszystkie trzy pojawiają się w tej samej linijce, a czytelnik przechodzi między nimi, nie zauważając tego. Napis, który myli tę mieszankę, jest czytelny tak, jak czytelny jest znak drogowy w złej czcionce.
Nie musicie czytać po japońsku, żeby to zobaczyć. W wyniku niżej na stronie gęste, kanciaste znaki to znaczenia, a te okrąglejsze i płynne to gramatyka, która trzyma je razem.
Sześć duńskich linijek przepuszczono przez wszystkie języki jednocześnie, tak jak działa prawdziwy pokój, i od tego czasu nic nie było redagowane. Oto trzy z japońskich.
割礼は体の外側に施されるものではなく、御霊によって心に与えられる割礼です。
Z duńskiego Omskærelsen er ikke den ydre på kroppen, men hjertets omskærelse ved Ånden.
Dwie decyzje w jednym zdaniu. 割礼 to słowo biblijne, a nie kliniczne. 御霊 to Duch w rejestrze, którego używają japońskie Biblie, a nie jedno z codziennych słów, które również tłumaczy się jako duch. A zdanie kończy się formą grzeczną, czyli tą, w której wygłasza się przemowę.
彼は、肉の行いは明らかであり、御霊の実と対立していると言っています
Z duńskiego Kødets gerninger er tydelige nok, siger han, og de står i modsætning til Åndens frugt.
肉 samo w sobie to mięso. 肉の行い to wyrażenie, którego japońskie Pismo używa na to, co Paweł ma na myśli w Liście do Galatów, i nie czyta się go jak zdania o jedzeniu. Kontrast z 御霊の実, owocem Ducha, pozostaje nienaruszony.
わざわざ遠回りしないようにしましょう。答えはこの箇所の中にあります。
Z duńskiego Lad os ikke gå over åen efter vand. Svaret står lige her i teksten.
Duński to obraz przechodzenia przez strumień po wodę. Japoński to zróbmy w grzecznej formie włączającej, a obraz stał się prostą myślą o chodzeniu naokoło bez powodu. 箇所 to słowo używane na fragment Pisma.
Sześć linijek to mała próbka. Jest prawdziwa, jest nieredagowana i jest czymś więcej niż twierdzeniem o dokładności bez pokrycia.
Każde z nich ma zwykłe japońskie słowo, które słownik podaje jako pierwsze, i inne słowo, które ma na myśli kościół. W luce między nimi tłumaczenie na żywo robi z siebie pośmiewisko.
Umysł albo mentalność, albo też zjawa
御霊
肉, which is meat at a butcher
肉の行い
Nazwa zabiegu chirurgicznego
割礼
Zwykłe słowo podawane na miłosierdzie ma buddyjski ciężar i nie jest tym, co ma na myśli kościół
恵み
Jedna uwaga o 御霊. Japońskie przekłady Biblii nie są tu zgodne. Niektóre używają 御霊, inne prostszego 霊. Nasz dał formę tradycyjną. Jeśli przekład, który czyta wasza wspólnota, używa tej drugiej, wpiszcie ją w Słowa kluczowe i każde nabożeństwo od tej pory będzie się zgadzać z książką w ich rękach.
To część strukturalna i to powód, dla którego tłumaczenie po kilka słów zawodzi w japońskim szybciej niż w większości języków.
A wraz z nim grzeczność, a nawet to, czy zdanie było w ogóle twierdzące czy przeczące. Nic w tonie japońskiego zdania nie jest rozstrzygnięte przed jego końcem.
Japoński opuszcza on, ona, wy i my, kiedy tylko pokój już wie. Tłumaczenie, które wypisuje je za każdym razem, jest gramatyczne i czyta się jak ćwiczenie językowe. Wiedza, kiedy pominąć słowo, jest w tej pracy równie ważna jak wiedza, co wstawić.
Forma zwykła, grzeczna i podniosłe formy honoryfikatywne to inna gramatyka, nie inny ton. Przemowa trzyma jeden poziom od początku do końca, a zmiana w połowie brzmi tak, jakby mówca zmienił zdanie o słuchaczach.
Właśnie po to istnieje Smart Translation: pracuje na całych myślach, więc końcówka, którą tworzy, jest tą, do której zdanie zmierzało.
Japoński to jeden z języków, które można usłyszeć jako głos, a nie tylko przeczytać. Dla starszego gościa i dla każdego, kto siedzi w półmroku pod koniec długiego tygodnia, to zwykle różnica między korzystaniem a odłożeniem telefonu.
Japoński głos musi utrzymać grzeczność, którą otrzymuje. Zdanie odczytane wspólnocie w formie zwykłej nie brzmi swobodnie, brzmi tak, jakby mówca zapomniał, kto jest w pokoju. Posłuchajcie dwóch minut z Japończykiem obok i po jednym zdaniu będziecie wiedzieć, czy jest dobrze.
Trzy osobne pytania, a japoński odpowiada tak na wszystkie trzy.
Japończyk może głosić kazanie, a wszyscy inni słuchają w swoim języku. Japoński to jeden z języków, które mogą być źródłem, a nie tylko celem.
Japoński na telefonie, który wasz gość już trzyma w ręku, bez aplikacji i bez konta. Jeden z 200+ języków, które można czytać.
Jeden z języków, których można słuchać zamiast czytać, przez zwykłą słuchawkę douszną.
Japoński potrzebuje małego słowa między liczbą a rzeczą, a które to słowo, zależy od kształtu rzeczy: płaska, długa, mała, żywa, ludzka. Trzy krzesła i trzy osoby nie biorą tego samego słowa.
Pismo pionowe nie jest zabytkiem. Książki i śpiewniki wciąż go używają, a ekrany używają poziomego. Oba są zwyczajne, a japoński czytelnik przełącza się bez zastanowienia.
Paweł, Galacja, Pięćdziesiątnica: nazwy spoza japońskiego zapisuje się katakaną, a czytelnik rozpoznaje je jako obce po samym kształcie, zanim przeczyta jedną sylabę.
Z tego, co zdanie robi i do kogo jest skierowane. Przemowa do zebranego pokoju to inny akt niż rozmowa dwóch osób, a tłumaczenie jest zbudowane tak, żeby je rozróżniać. Japoński na tej stronie to to, na co się zdecydowało, gdy nikt go nie sterował.
Zwykle tak. Imiona to też najłatwiejsza rzecz do zapewnienia: wpiszcie imię swojego mówcy i wszystkie nazwy własne waszego kościoła w Słowa kluczowe i nigdy nie będą zgadywane, ani po japońsku, ani w żadnym innym języku, który działa w pokoju.
Są składane pod japoński: łamanie wierszy, które przestrzega zasad co do znaków niemogących zaczynać ani kończyć linijki, i wysokość wiersza, która daje znakom miejsce. Wasz gość może też powiększyć tekst i nic się nie nałoży.
Tak. Japoński może być językiem mówionym ze sceny, a także jednym z języków słuchanych, więc gościnny japoński mówca głosi kazanie, a wszyscy inni w tej samej chwili czytają lub słyszą swój własny język.
Nic do instalowania, bez karty, a wasz gość nie potrzebuje niczego poza telefonem, który już ma w kieszeni.