Gość z Casablanki i gość z Bagdadu mogą siedzieć w tym samym rzędzie, obaj mówić, że znają arabski, i nie nadążać za swoją codzienną mową. To, co ich łączy, to standard pisany: arabski książek, wiadomości i Pisma, który wszyscy czytają i którego nikt nie używa w domu. To odmiana, w której powinny być wasze napisy, i to odmiana, w której są.
To jedna rzecz, której większość kościołów nie wie o arabskim, i rozstrzyga ona o wszystkim innym na tej stronie.
Współczesny standardowy arabski to to, czego uczą szkoły, co drukują gazety i w czym czyta się Pismo. Nikt nie dorasta, mówiąc nim. Każdy, kto chodził do szkoły, czyta go swobodnie, od Maroka po Irak.
Pod nim leżą odmiany, którymi ludzie naprawdę mówią: marokańska, egipska, lewantyńska, iracka, zatokowa, sudańska i inne. Niektóre są na tyle bliskie, że da się je nawzajem śledzić. Niektóre nie. Marokańczyk i Irakijczyk mówiący do siebie swoimi domowymi odmianami często przechodzą na standard albo na wspólny grunt pośredni, żeby w ogóle się zrozumieć.
Wasze napisy idą więc w standardzie pisanym. To jedyna odmiana, którą każdy piśmienny użytkownik arabskiego w waszej sali potrafi czytać, z jakiegokolwiek kraju przyjechał. Wybór odmiany mówionej służyłby jednej części sali i po cichu wykluczał resztę.
Jedna konsekwencja warta poznania: gość, który nie skończył szkoły albo opuścił ją dawno temu, może czytać standard powoli, choć mówi po arabsku płynnie. Dokładnie dla niego jest głos.
Wszystkie trzy kierunki, i obsługa pisma od prawej do lewej, która musi im towarzyszyć.
Mów. Kaznodzieja mówiący po arabsku działa, a sala śledzi w swoich językach.
Czytaj. Napisy na żywo na telefonie albo na ścianie przez MulingDisplay.
Słuchaj. Głos w uchu, dla każdego, kto woli słuchać niż czytać.
Od prawej do lewej. Jeden z 17 języków w MulingStream pisanych w ten sposób, obsłużony poprawnie wszędzie.
Arabski figuruje na liście jako ar, jego własna nazwa العربية. Zobacz wszystkie 200+ języków.
Nad kwestią odmian leży kwestia słownictwa. Chrześcijaństwo arabskojęzyczne jest starożytne i ma własne ustalone słowa, niektóre wspólne z szerszym językiem, a niektóre nie. Trafienie w nie to większość tego, co odróżnia tłumaczenie brzmiące jak kościół od brzmiącego jak serwis informacyjny.
To zaskakuje zachodnie kościoły bardziej niż cokolwiek innego na tej stronie. Chrześcijanie mówiący po arabsku nazywają Boga الله odkąd istnieje arabskie chrześcijaństwo, a arabskie Biblie drukują to słowo niemal na każdej stronie. To zwykłe arabskie słowo na Boga, a nie twierdzenie, czyj to Bóg. Kościół, który próbuje go unikać, poprawia ludzi w ich własnym języku.
Chrześcijanie mówiący po arabsku mówią يسوع. Druga forma, عيسى, to ta używana w Koranie, a Isa to jedynie sposób, w jaki muzułmanie nazywają imię Jezusa. Jeśli ktoś mówi يسوع, Yasu', najprawdopodobniej jest chrześcijaninem; jeśli mówi Isa, najprawdopodobniej muzułmaninem. Obie są rozpoznawalne dla każdego, i tylko jedna z nich to ta, którą śpiewa zbór. To rodzaj rozróżnienia, o które narzędzie tłumaczące ogólnego użytku nie ma powodu dbać.
Łaska to النعمة, a nie wyświadczona przysługa. Zbawiony używa rdzenia stojącego za مخلّص, zbawienie, a nie czasownika oznaczającego wyciąganie kogoś z rzeki. Kościół to الكنيسة, chrzest to المعمودية, Duch Święty to الروح القدس. Każde ma zwykły odpowiednik, po który sięgnie ogólny silnik, i każdy odpowiednik jest subtelnie błędny.
MulingStream tłumaczy nabożeństwo jako nabożeństwo. Ustawienie kościelne jest tym, co umieszcza zdanie w powyższym rejestrze, a nie w tym, którego użyłby tłumacz wiadomości. To nie plan, do którego się przechodzi. To sposób, w jaki tłumaczy.
Nieedytowany wynik ze ścieżki, która obsługuje pokój na żywo. Duński kaznodzieja powiedział to po duńsku. Oto arabski, który dotarł do telefonów.
Powiedziane po duńsku
Men der er ingen ko på isen. Vi når det, vi skal.
Co dostali słuchacze arabscy
لكن لا داعي للقلق.
Co zamiast tego robi słowo w słowo
Stawia krowę na tafli lodu. Duński znaczy, że nie ma się czym martwić. Wasz gość dostaje bydło i spędza następną minutę kazania, próbując rozgryźć metaforę.
Powiedziane po duńsku
Omskærelsen er ikke den ydre på kroppen, men hjertets omskærelse ved Ånden.
Co dostali słuchacze arabscy
الختان ليس هو الخارجي في الجسد، بل هو ختان القلب بالروح.
Co zamiast tego robi słowo w słowo
Sięga po termin kliniczny, bo to potoczne znaczenie poza kościołem. W Liście do Rzymian to słowo jest figurą o sercu, a odczytanie kliniczne zamienia znajomy werset w coś zaskakującego.
Powiedziane po duńsku
Og Ånden faldt over dem alle sammen, og de begyndte at tale på andre sprog.
Co dostali słuchacze arabscy
ونزل الروح على جميعهم، وبدأوا يتكلمون بلغات أخرى.
Co zamiast tego robi słowo w słowo
Wybiera to znaczenie, które jest najczęstsze w zwykłym tekście, a to rzadko to, o którym głosi się w dzień Pięćdziesiątnicy. Czasownik też ma znaczenie: نزل to czasownik, którego arabskojęzyczny kościół używa dokładnie na to.
Powiedziane po duńsku
Af nåde er I frelst ved tro, og det skyldes ikke jer selv, det er Guds gave.
Co dostali słuchacze arabscy
فَبِالنِّعْمَةِ أَنْتُمْ مُخَلَّصُونَ بِالإِيمَانِ، وَذَلِكَ لَيْسَ مِنْكُمْ، هُوَ عَطِيَّةُ اللهِ.
Co zamiast tego robi słowo w słowo
Daje miłosierdzie i uratowany. Przyjrzyjcie się, co wróciło zamiast tego: znaki samogłosek są wpisane, tak drukuje się arabskie Pismo i prawie nigdy tak nie pisze się zwykłego arabskiego. Przyszło, brzmiąc jak werset, bo jest wersetem.
Nic powyżej nie zostało później poprawione. Przeczytajcie, jak tłumaczenie dochodzi do takich zdań, na stronie Smart Translation w dziale Funkcje.
Arabski biegnie od prawej do lewej, litery łączą się z sąsiadami i zmieniają kształt w zależności od miejsca w wyrazie, a krótkie samogłoski zwykle pomija się całkowicie. Nic z tego nie jest trudne do czytania. Wszystko to łatwo źle wyświetlić.
Perski używa wersji tego samego pisma i jest pod spodem zupełnie innym językiem. Jeśli macie oba w kościele, uruchomcie oba. Oba mieszczą się w ramach waszego karnetu.
Jeśli wasi arabskojęzyczni członkowie są chrześcijanami od dawna, jeden konkretny przekład jest niemal na pewno tym, który mają w głowie.
Dla pokoleń arabskojęzycznych protestantów i wielu innych to jest Biblia. Jej język jest formalny i klasyczny, drukowany ze znakami samogłosek, i to ona ustaliła rejestr tego, jak Pismo ma brzmieć po arabsku. Ludzie cytują z niej całe wersety z pamięci, z nienaruszonym rytmem.
Współczesne wersje arabskie są łatwiejsze dla młodszego czytelnika albo nowo przybyłego, i to je wiele kościołów dziś rozdaje. Zbór często ma w sali oba: starszego członka cytującego klasyczne brzmienie i młodszego czytającego coś prostszego, i obaj są całkowicie zadowoleni.
Nie musicie między nimi wybierać. Wpiszcie brzmienie, którego wasz zbór naprawdę używa dla stałych fragmentów, w Słowa kluczowe, a czytanie wklejcie w Context Enhancer zanim zaczniecie mówić. Obie rzeczy zajmują minutę i obie robi się raz.
Cztery rzeczy warte poznania, wszystkie o ludziach, a nie o oprogramowaniu.
Chrześcijaństwo arabskojęzyczne jest starsze niż większość kościołów czytających tę stronę. Wasz arabskojęzyczny gość może pochodzić z rodziny chrześcijańskiej od wielu stuleci, może znać liturgię lepiej niż wy, i może uznać za po cichu obraźliwe traktowanie go jak świeżo przybyłego do wiary.
A niektórzy z waszych gości będą dokładnie tak nowi, jak założyliście, i będą nosić za to koszt, którego nikt w sali nie widzi. Sposób służenia obu jest ten sam: zaproponujcie język na karcie, nie mówcie nic z przodu i pozwólcie ludziom być, kim są.
Nie ma poprawnej flagi dla arabskiego. Mówi się nim w ogromnej liczbie krajów o bardzo różnych historiach, a wybranie jednego byłoby deklaracją wobec pozostałych. MulingStream nigdzie nie pokazuje flagi obok języka, i wasza karta powitalna też nie powinna.
Niektórzy płynnie mówiący po arabsku czytają standard pisany powoli, zwłaszcza jeśli ich nauka szkolna została przerwana. Nikt nie podniesie ręki, żeby to powiedzieć. Dostępność głosu na tym samym ekranie oznacza, że nigdy nie muszą.
Standard pisany, czyli to, co czyta każdy piśmienny użytkownik arabskiego bez względu na to, gdzie dorastał. To nie marokański, egipski ani lewantyński, bo wybór jednego z nich służyłby części waszej sali i wykluczał resztę. To arabski książek i Pisma, który jest też rejestrem, do którego należy kazanie.
Dajcie mu głos. Jest na tym samym ekranie, jedno dotknięcie dalej, i nie musi nikomu niczego tłumaczyć, żeby go wybrać. To najczęstsza cicha potrzeba w arabskojęzycznej sali i prawie nikt nie powie o niej głośno.
Tak, bo to arabskie słowo na Boga i to go używają arabskie Biblie i arabskojęzyczne zbory. Gdyby robił cokolwiek innego, wymyślałby słownictwo, którego żaden arabskojęzyczny kościół naprawdę nie używa.
Tak. Arabski to jeden z języków, których MulingStream potrafi słuchać ze sceny. On głosi po arabsku, a mówiący po duńsku, angielsku, ukraińsku i persku w sali czytają lub słyszą to w tej samej chwili. Działa w obie strony, w ramach waszego karnetu.
Nie. Arabski na MulingDisplay jest wyrównany i zawijany od prawej, i może stać obok języka pisanego od lewej do prawej bez ściskania żadnego z nich. Liczby, imiona i odniesienia wewnątrz zdania zostają tam, gdzie ich miejsce.
Języki dzielące to pismo, i te części MulingStream, o których ta strona ciągle wspominała.
Ta sama rodzina pisma, zupełnie inny język, i kwestia słownictwa, z którą kościół musi obchodzić się z prawdziwą ostrożnością.
Również pisany wersją pisma arabskiego, i język, którego odmian jeszcze nie rozróżniamy niezawodnie.
Słowa, których nigdy nie wolno zgadywać: nazwa waszego kościoła, wasi liderzy i arabskie brzmienie, na które zdecydował się wasz zbór. Ustawione raz, używane co tydzień.
Karnet na nabożeństwo na jedno zgromadzenie, Karnet dzienny na dzień, Karnet tygodniowy na siedem dni. Każdy karnet obejmuje kilka języków jednocześnie i nic nie wygasa.
Nic do instalowania, bez karty, a wasi goście nie potrzebują niczego poza telefonem, który już mają w kieszeni.