Andrew Murray
Andrew Murray preekt over de woorden van Achab tot Ben-Hadad en vraagt de gelovigen zich geheel aan God over te geven. Hij laat zien dat God de overgave eist, haar in de gelovige werkt, haar aanvaardt en haar vervolgens bewaart. De toespraak eindigt met een oproep om de zwakheid van de Kerk te belijden en op Christus te vertrouwen voor een leven van volle gemeenschap.
“Ben-Hadad nu, de koning van Syrië, verzamelde zijn ganse heir, en twee en dertig koningen met hem, en paarden en wagenen; en hij toog op en belegerde Samaria, en streed tegen haar. En hij zond boden tot Achab, den koning van Israël, in de stad. En hij zeide tot hem: Zo zegt Ben-Hadad: Uw zilver en uw goud is het mijne, en uw vrouwen en uw beste kinderen zijn de mijne. En de koning van Israël antwoordde en zeide: Naar uw woord, mijn heer koning, ik ben de uwe, en al wat ik heb.” 1 Koningen 20:1-4.
Wat Ben-Hadad vroeg was absolute overgave, en wat Achab gaf was wat van hem gevraagd werd: absolute overgave. Ik wil deze woorden gebruiken: “Naar uw woord, mijn heer koning, ik ben de uwe, en al wat ik heb,” als de woorden van absolute overgave waarmee ieder kind van God zichzelf aan zijn Vader behoort over te geven. We hebben het eerder gehoord, maar we moeten het heel duidelijk horen: de voorwaarde voor Gods zegen is de absolute overgave van alles in Zijn handen. Prijst God! Als ons hart daartoe bereid is, is er geen einde aan wat God voor ons zal doen en aan de zegen die God zal schenken.
Absolute overgave: ik zal u zeggen waar ik die woorden vandaan heb. Ik heb ze zelf vaak gebruikt, en u hebt ze ontelbare keren gehoord. Maar eens was ik in Schotland in een gezelschap waar we spraken over de toestand van de Kerk van Christus, en over wat de grote behoefte van de Kerk en van de gelovigen is. Er was in ons gezelschap een godvrezende werker die veel te maken heeft met het opleiden van werkers, en ik vroeg hem wat volgens hem de grote behoefte van de Kerk was en welke boodschap gepredikt moest worden. Hij antwoordde zeer rustig, eenvoudig en vastberaden:
“Absolute overgave aan God is het ene dat nodig is.”
Die woorden troffen mij als nooit tevoren. En die man begon te vertellen hoe hij bij de werkers met wie hij te maken had bevindt dat zij, als zij op dat punt gezond zijn, ook al zijn ze achterlijk, bereid zijn zich te laten onderwijzen en helpen, en altijd vooruitgaan. Anderen daarentegen die op dat punt niet gezond zijn, gaan vaak achteruit en verlaten het werk. De voorwaarde om Gods volle zegen te verkrijgen is absolute overgave aan Hem.
En nu wil ik door Gods genade deze boodschap aan u brengen: uw God in de hemel beantwoordt de gebeden die u om zegen voor uzelf en om zegen voor de mensen om u heen hebt gedaan met deze ene eis: bent u bereid zich absoluut in Zijn handen over te geven? Wat zal ons antwoord zijn? God weet dat er honderden harten zijn die het gezegd hebben, en er zijn er nog honderden meer die het verlangen te zeggen maar het nauwelijks durven. En er zijn harten die het gezegd hebben, maar toch jammerlijk zijn mislukt en zich veroordeeld voelen omdat zij het geheim van de kracht om dat leven te leven niet hebben gevonden. Moge God voor allen een woord hebben!
Laat mij eerst zeggen:
GOD EIST HET VAN ONS.
Ja, het heeft zijn grond in het wezen van God Zelf.
God kan niet anders. Wie is God? Hij is de Fontein van het leven, de enige Bron van bestaan, kracht en goedheid, en in heel het heelal is niets goed dan wat God werkt. God heeft de zon, de maan en de sterren geschapen, en de bloemen, de bomen en het gras. Zijn zij niet allen absoluut aan God overgegeven? Laten zij God niet in zich werken wat Hem behaagt? Wanneer God de lelie met haar schoonheid bekleedt, is zij dan niet aan God overgegeven, prijsgegeven, geschonken, terwijl Hij in haar haar schoonheid werkt? En Gods verloste kinderen, o, kunt u denken dat God Zijn werk kan doen als slechts de helft of een deel van hen is overgegeven? God kan het niet. God is leven en liefde en zegen en kracht en oneindige schoonheid, en God vindt vreugde in het mededelen van Zichzelf aan ieder kind dat bereid is Hem te ontvangen. Maar helaas, juist dit gebrek aan absolute overgave is wat God belemmert. En nu komt Hij, en als God eist Hij haar.
U weet uit het dagelijks leven wat absolute overgave is. U weet dat alles moet worden overgegeven aan zijn bijzondere, bepaalde doel en dienst. Ik heb een pen in mijn zak, en die pen is absoluut overgegeven aan het ene werk van het schrijven, en die pen moet absoluut aan mijn hand zijn overgegeven als ik er goed mee wil schrijven. Als een ander haar voor een deel vasthoudt, kan ik niet goed schrijven. Deze jas is volledig aan mij gegeven om mijn lichaam te bedekken. Dit gebouw is geheel gewijd aan godsdienstige samenkomsten. En nu, verwacht u dat God in uw onsterfelijk wezen, in de goddelijke natuur die u door de wedergeboorte hebt ontvangen, Zijn werk elke dag en elk uur kan doen, tenzij u zich geheel aan Hem hebt overgegeven? God kan het niet.
De tempel van Salomo was absoluut aan God overgegeven toen hij aan Hem werd gewijd. En ieder van ons is een tempel van God, waarin God onder één voorwaarde zal wonen en krachtig zal werken: absolute overgave aan Hem. God eist haar, God is haar waardig, en zonder haar kan God Zijn zalig werk in ons niet doen.
Maar ten tweede: God eist haar niet alleen, maar
GOD ZAL HET ZELF WERKEN.
Ik ben er zeker van dat menig hart zegt: “Ach, maar die absolute overgave houdt zo veel in!” Iemand zegt: “O, ik heb zo veel beproeving en lijden doorgemaakt, en er is nog zo veel van het eigen leven over, en ik durf het niet aan dat helemaal op te geven, want ik weet dat het zo veel moeite en angst zal veroorzaken.”
Helaas, helaas, dat Gods kinderen zulke gedachten over Hem hebben, zulke wrede gedachten. O, ik kom tot u met een boodschap, bange en angstige ziel. God vraagt u niet de volkomen overgave in uw eigen kracht of door de macht van uw wil te geven. God is bereid haar in u te werken. Lezen wij niet: “Want het is God, Die in u werkt both het willen en het werken, naar Zijn welbehagen”? En dat is wat wij moeten zoeken: op ons aangezicht te vallen voor God, totdat ons hart leert geloven dat de eeuwige God Zelf zal ingaan om uit te werpen wat verkeerd is, te overwinnen wat kwaad is en te werken wat in Zijn zalig oog welbehaaglijk is. God Zelf zal het in u werken.
Zie naar de mannen van het Oude Testament, zoals Abraham. Denkt u dat het toeval was dat God die man vond, de vader der gelovigen en de
vriend van God, en dat het Abraham zelf was, los van God, die zulk geloof en zulke gehoorzaamheid en zulke toewijding had? U weet dat het niet zo is. God heeft hem verwekt en toebereid als een werktuig tot Zijn eer.
Zei God niet tot Farao: “Ik heb u tot ditzelve verwekt, opdat Ik in u Mijn kracht bewijzen zou”?
En als God dat van hem zei, zal God het dan niet veel meer zeggen van ieder kind van Hem?
O, ik wil u bemoedigen, en ik wil dat u elke vrees wegwerpt. Kom met dat zwakke verlangen. En als er de vrees is die zegt: “O, mijn verlangen is niet sterk genoeg, ik ben niet bereid voor alles wat komen mag, ik voel mij niet moedig genoeg om te zeggen dat ik alles kan overwinnen,” dan bid ik u: leer uw God nu kennen en vertrouwen. Zeg: “Mijn God, ik ben bereid dat Gij mij bereidwillig maakt.” Als er iets is dat u tegenhoudt, of een offer waarvoor u bang bent het te brengen, kom dan nu tot God en ondervind hoe genadig uw God is, en wees niet bang dat Hij van u zal eisen wat Hij niet zal schenken.
God komt en biedt aan deze absolute overgave in u te werken. Al die zoekingen en hongerende verlangens in uw hart, ik zeg u: het zijn de trekkingen van de goddelijke magneet, Christus Jezus. Hij heeft een leven van absolute overgave geleefd, Hij heeft u in bezit genomen. Hij woont in uw hart door Zijn Heilige Geest. U hebt Hem verschrikkelijk belemmerd en belemmerd, maar Hij verlangt u te helpen Hem geheel vast te grijpen. En Hij komt en trekt u nu door Zijn boodschap en woorden. Wilt u niet komen en God vertrouwen dat Hij in u die absolute overgave aan
Zichzelf werkt? Ja, gezegend zij God, Hij kan het doen en Hij zal het doen.
De derde gedachte. God eist haar niet alleen en werkt haar niet alleen, maar
GOD AANVAARDT HET WANNEER WIJ HET AAN HEM BRENGEN.
God werkt het in het verborgene van ons hart, God dringt ons door de verborgen kracht van Zijn Heilige Geest om te komen en het uit te spreken, en wij moeten die absolute overgave aan Hem brengen en geven. Maar bedenk: wanneer u komt en God die absolute overgave brengt, kan zij, voor zover uw gevoelens of uw bewustzijn reiken, een zaak van grote onvolkomenheid zijn, en u kunt twijfelen en aarzelen en zeggen:
“Is zij wel absoluut?”
Maar, o, bedenk dat er eens een man was tot wie Christus gezegd had:
“Indien gij kunt geloven, alle dingen zijn mogelijk dengene die gelooft.”
En zijn hart was bevreesd, en hij riep uit:
“Ik geloof, Heer, kom mijn ongelovigheid te hulp.”
Dat was een geloof dat over de duivel zegevierde, en de boze geest werd uitgedreven. En als u komt en zegt: “Heer, ik geef mij in absolute overgave aan mijn God,” al is het met een bevend hart en met het besef: “Ik voel de kracht niet, ik voel de vastberadenheid niet, ik voel de zekerheid niet,” dan zal het gelukken. Wees niet bang, maar kom zoals u bent, en zelfs te midden van uw beven zal de kracht van de Heilige Geest werken.
Hebt u nog nooit de les geleerd dat de Heilige Geest met machtige kracht werkt terwijl aan de menselijke kant alles zwak lijkt? Zie naar de Heer Jezus Christus in Gethsemane. Wij lezen dat Hij “door den eeuwigen Geest” Zichzelf aan God opgeofferd heeft. De almachtige Geest van God stelde Hem in staat het te doen. En toch, wat een doodsangst en vrees en uitnemende droefheid kwamen over Hem, en hoe bad Hij! Aan de buitenkant ziet u geen teken van de machtige kracht van de Geest, maar de Geest van God was daar. En zo ook, terwijl u zwak bent en strijdt en beeft, geef u over in het geloof aan het verborgen werk van Gods Geest en wees niet bevreesd.
En wanneer u zich in absolute overgave overgeeft, laat het dan zijn in het geloof dat God haar nu aanvaardt. Dat is het grote punt, en dat is wat wij zo vaak missen: dat gelovigen op deze wijze met God bezig zijn in deze zaak van de overgave. Ik bid u, wees met God bezig. Wij willen allen hulp ontvangen, zodat God ons in ons dagelijks leven duidelijker zal zijn, God de rechte plaats zal hebben en “al in allen” zal zijn. En als wij dat ons leven lang willen hebben, laten wij dan nu beginnen en van onszelf wegzien en naar God opzien. Laat ieder geloven, terwijl ik, een arme worm op aarde en een bevend kind van God, vol falen en zonde en vrees, hier buig, en niemand weet wat er in mijn hart omgaat, en terwijl ik in eenvoud zeg: O God, ik aanvaard Uw voorwaarden; ik heb om zegen voor mijzelf en anderen gesmeekt, ik heb Uw voorwaarden van absolute overgave aanvaard. Terwijl uw hart dat in diepe stilte zegt, bedenk dan dat er een God aanwezig is die er nota van neemt en het in Zijn boek schrijft, en dat er een God aanwezig is die op ditzelfde ogenblik van u bezit neemt. U voelt het misschien niet, u beseft het misschien niet, maar God neemt bezit als u Hem vertrouwt.
Een vierde gedachte. God eist haar niet alleen, werkt haar niet alleen en aanvaardt haar niet alleen wanneer ik haar breng, maar
GOD BEWAART HET.
Dat is voor velen de grote moeilijkheid. Men zegt: “Ik ben vaak geroerd geweest op een bijeenkomst of op een conferentie, en ik heb mijzelf aan God gewijd, maar het is voorbijgegaan. Ik weet dat het een week of een maand kan duren, maar het vervaagt, en na verloop van tijd is het geheel verdwenen.”
Maar luister! Dat komt doordat u niet gelooft wat ik u nu ga zeggen en in herinnering ga brengen. Wanneer God het werk van absolute overgave in u heeft begonnen en God uw overgave heeft aanvaard, dan acht God Zichzelf gehouden er zorg voor te dragen en haar te bewaren. Wilt u dat geloven?
In deze zaak van de overgave zijn er twee: God en ik, ik een worm, God de eeuwige en almachtige Jehova. Worm, zult u bang zijn u nu aan deze machtige God toe te vertrouwen? God is bereid. Gelooft u niet dat Hij u voortdurend kan bewaren, dag aan dag en ogenblik na ogenblik?
Ogenblik na ogenblik word ik bewaard in Zijn liefde; ogenblik na ogenblik heb ik leven van boven.
Als God toelaat dat de zon van ogenblik tot ogenblik, zonder onderbreking, over u schijnt, zal God dan Zijn leven niet elk ogenblik over u laten schijnen? En waarom hebt u dat niet ervaren? Omdat u God daarvoor niet hebt vertrouwd, en u zich niet absoluut aan God overgeeft in dat vertrouwen.
Een leven van absolute overgave heeft zijn moeilijkheden. Dat ontken ik niet. Ja, het heeft veel meer dan moeilijkheden: het is een leven dat voor mensen volstrekt onmogelijk is. Maar door de genade van God, door de kracht van God, door de kracht van de Heilige Geest die in ons woont, is het een leven waartoe wij bestemd zijn en dat voor ons mogelijk is, prijst God! Laten wij geloven dat God het zal bewaren.
Sommigen van u hebben onlangs de woorden gelezen van die bejaarde heilige die op zijn negentigste verjaardag vertelde van al Gods goedheid jegens hem: ik bedoel George Miller. Wat zei hij dat naar zijn overtuiging het geheim was van zijn geluk en van al de zegen waarmee God hem had bezocht? Hij zei dat er volgens hem twee redenen waren. De ene was dat hij door genade in staat was geweest dag aan dag een goed geweten voor God te bewaren. De andere was dat hij een liefhebber van Gods Woord was. Ach ja, een goed geweten in ongehuichelde gehoorzaamheid aan God dag aan dag, en gemeenschap met God elke dag in Zijn Woord en in gebed: dat is een leven van absolute overgave.
Zulk een leven heeft twee kanten: aan de ene kant absolute overgave om te doen wat God wil dat u doet, aan de andere kant om God te laten werken wat Hij wil doen.
Eerst: doen wat God wil dat u doet.
Geef u absoluut over aan de wil van God. U kent iets van die wil; niet genoeg, bij lange na niet alles. Maar zeg absoluut tot de Heer God: “Door Uw genade verlang ik Uw wil te doen in alles, elk ogenblik van elke dag.” Zeg: “Heer God, geen woord op mijn tong dan tot Uw eer, geen beweging van mijn gemoed dan tot Uw eer, geen aandoening van liefde of haat in mijn hart dan tot Uw eer en naar Uw zalige wil.”
Iemand zegt: “Denkt u dat dit mogelijk is?”
Ik vraag: wat heeft God u beloofd, en wat kan God doen om een vat te vullen dat absoluut aan Hem is overgegeven? O, God wil u zegenen op een wijze die uw verwachting te boven gaat. “Van den beginne af heeft het oor niet gehoord en het oog niet gezien wat God bereid heeft voor hen die op Hem wachten.” God heeft ongehoorde dingen bereid die u nooit kunt bedenken, zegeningen veel wonderlijker dan u zich kunt voorstellen, machtiger dan u kunt vatten. Het zijn goddelijke zegeningen. O, zeg nu:
“Ik geef mijzelf absoluut aan God, aan Zijn wil, om alleen te doen wat God wil.”
God is het Die u in staat zal stellen de overgave uit te voeren.
En aan de andere kant: kom en zeg: “Ik geef mijzelf absoluut aan God, om Hem in mij te laten werken het willen en het werken naar Zijn welbehagen, zoals Hij beloofd heeft te doen.”
Ja, de levende God wil in Zijn kinderen werken op een wijze die wij niet kunnen begrijpen, maar die Gods Woord heeft geopenbaard, en Hij wil in ons werken elk ogenblik van de dag. God is bereid ons leven te bewaren. Laat onze absolute overgave slechts een overgave zijn van eenvoudig, kinderlijk en onbegrensd vertrouwen.
De laatste gedachte. Deze absolute overgave aan God
ZAL ONS WONDERLIJK ZEGENEN.
Wat Achab zei tot zijn vijand, koning Ben-Hadad: “Naar uw woord, mijn heer koning, ik ben de uwe, en al wat ik heb,” zullen wij dat niet zeggen tot onze God en liefhebbende Vader? Als wij het zeggen, zal Gods zegen over ons komen. God wil dat wij van de wereld afgezonderd zijn. Wij zijn geroepen uit te gaan uit de wereld die God haat. Ga uit voor God en zeg: “Heer, alles voor U.” Als u dat met gebed zegt en het in Gods oor spreekt, zal Hij het aanvaarden en zal Hij u leren wat het betekent.
Ik zeg het nogmaals: God zal u zegenen. U hebt om zegen gebeden. Maar bedenk wel dat er absolute overgave moet zijn. Aan elke theetafel ziet u het. Waarom wordt er thee in dat kopje geschonken? Omdat het leeg is en voor de thee is overgegeven. Maar doe er inkt of azijn of wijn in, zal men dan de thee in dat vat gieten? En kan God u vullen, kan God u zegenen als u zich niet absoluut aan Hem hebt overgegeven? Hij kan het niet. Laten wij geloven dat God wonderbare zegeningen voor ons heeft, als wij maar voor God opstaan en zeggen, al is het met een bevende wil, toch met een gelovig hart:
“O God, ik aanvaard Uw eisen. Ik ben de Uwe en al wat ik heb. Absolute overgave is wat mijn ziel U geeft door goddelijke genade.”
U hebt misschien niet zulke sterke en heldere gevoelens van bevrijding als u zou wensen te hebben, maar vernedert u voor Zijn aangezicht en erkent dat u de Heilige Geest hebt bedroefd door uw eigenwilligheid, zelfvertrouwen en eigen inspanning. Buig u nederig voor Hem in de belijdenis daarvan, en vraag Hem het hart te breken en u in het stof voor Zich te brengen. Aanvaard dan, terwijl u voor Hem buigt, Gods onderwijs dat “in mijn vlees woont geen goed”, en dat niets u zal helpen dan een ander leven dat binnen moet komen. U moet uzelf eens en voor altijd verloochenen. Zelfverloochening moet elk ogenblik de kracht van uw leven zijn, en dan zal Christus ingaan en van u bezit nemen.
Wanneer werd Petrus bevrijd? Wanneer werd de verandering bewerkt? De verandering begon toen Petrus weende, en de Heilige Geest kwam neer en vervulde zijn hart.
God de Vader geeft ons graag de kracht van de Geest. Wij hebben de Geest van God in ons wonend. Wij komen tot God en belijden dat, en loven God ervoor, en toch belijden wij hoezeer wij de Geest hebben bedroefd. En dan buigen wij onze knieën voor de Vader om te vragen dat Hij ons zou versterken met alle kracht door de Geest in de innerlijke mens, en dat Hij ons zou vervullen met Zijn machtige kracht. En terwijl de Geest ons Christus openbaart, komt Christus voor eeuwig in ons hart wonen, en wordt het eigen leven uitgeworpen.
Laten wij ons in vernedering voor God buigen, en in die vernedering voor Hem de toestand van de hele Kerk belijden. Geen woorden kunnen de droevige toestand van de Kerk van Christus op aarde uitdrukken. Ik wilde dat ik woorden had om te zeggen wat ik er soms over voel. Denk eens aan de christenen om u heen. Ik spreek niet van naamchristenen of van belijdende christenen, maar van honderden en duizenden oprechte, ernstige christenen die geen leven leiden in de kracht van God of tot Zijn eer. Zo weinig kracht, zo weinig toewijding of wijding aan God, zo weinig besef van de waarheid dat een christen een mens is die zich geheel aan Gods wil heeft overgegeven! O, wij moeten de zonden van Gods volk om ons heen belijden en onszelf verootmoedigen. Wij zijn leden van dat ziekelijke lichaam, en de ziekelijkheid van het lichaam zal ons belemmeren en ons doen bezwijken, tenzij wij tot God komen en ons in belijdenis afscheiden van het deelgenootschap met wereldsgezindheid en met koelheid jegens elkaar, tenzij wij onszelf overgeven om geheel en al voor God te zijn.
Hoeveel christelijk werk wordt er gedaan in de geest van het vlees en in de kracht van het eigen ik! Hoeveel werk, dag aan dag, waarin menselijke energie, onze wil en onze gedachten over het werk, voortdurend zichtbaar is, en waarin er maar weinig is van wachten op God en op de kracht van de Heilige Geest! Laten wij belijdenis doen. Maar terwijl wij de toestand van de Kerk belijden, en de zwakheid en zondigheid van het werk voor God onder ons, laten wij dan terugkeren tot onszelf. Wie is er die waarlijk verlangt bevrijd te worden van de macht van het eigen leven, die waarlijk erkent dat het de macht van het eigen ik en van het vlees is, en die bereid is alles aan de voeten van Christus neer te leggen? Er is bevrijding.
Ik hoorde van iemand die een ernstig christen was geweest en die sprak over de “wrede” gedachte van afzondering en dood. Maar dat denkt u toch niet? Wat moeten wij denken van afzondering en dood? Dit: de dood was voor Christus de weg naar heerlijkheid. “Om de vreugde die Hem voorgesteld was, heeft Hij het kruis verdragen.” Het kruis was de geboorteplaats van Zijn eeuwige heerlijkheid. Hebt u Christus lief? Verlangt u ernaar in Christus te zijn, en niet aan Hem gelijk te zijn? Laat de dood voor u het wenselijkste zijn op aarde: de dood aan het eigen ik, en gemeenschap met Christus. Afzondering: vindt u het een harde zaak geroepen te worden om geheel vrij te zijn van de wereld, en door die afzondering verenigd te worden met God en Zijn liefde, door afzondering toebereid te worden om elke dag met God te leven en te wandelen? Zeker, men behoort te zeggen:
“Alles om mij tot afzondering te brengen, tot de dood, voor een leven van volle gemeenschap met God en Christus.”
O, kom en leg dit eigen leven en vleselijke leven neer aan de voeten van Jezus. Vertrouw Hem dan. Bezorg uzelf geen zorgen door alles ervan te willen begrijpen, maar kom in het levende geloof dat Christus in u zal komen met de kracht van Zijn dood en de kracht van Zijn leven. Dan zal de Heilige Geest de hele Christus, Christus de gekruisigde en Christus de opgestane, Die in heerlijkheid leeft, in uw hart brengen.