Vraag een goede menselijke tolk om te komen en hij vraagt eerst om de aantekeningen. Hij wil het onderwerp kennen, de namen, de tekst waaruit je preekt. Context Enhancer is datzelfde gesprek, en het duurt ongeveer een minuut.
Geef iemand de avond ervoor je preekopzet en hij komt aan met kennis van de tekst, de namen, het verhaal over je opa dat je gaat vertellen. Geef hem niets en hij komt dat allemaal voor het eerst tegen, voor een zaal, zonder kans om te vragen.
De eerste keer dat je spreker de naam van jullie gebouw zegt, of van jullie jeugdgroep, of van het dorp waar hij opgroeide, moet het ter plekke beslissen zonder houvast. Soms landt het. Soms niet, en de persoon voor wie het ertoe doet, zit op de derde rij.
Het onderwerp, de tekst, de mensen die je gaat noemen, de zin die jullie kerk elke week zegt. Dat alles is vertrouwd voordat je je mond opendoet, zodat de eerste keer dat het een woord hoort niet de eerste keer is dat het het ziet.
Je hoeft niets nieuws te schrijven. Je hebt geen script nodig. Als je opzet vier punten op je telefoon is, plak dan die vier punten.
Plak het erin, en je bent klaar. Niets wordt aan iemand getoond. Het is er zodat de vertaling weet waar vandaag heen gaat.
Het verschil is niet abstract. Het zijn specifieke woorden, op specifieke momenten, die anders vreemd waren uitgevallen.
Zaterdag voor een zondagsdienst. Niet de week ervoor, want de aantekeningen worden na anderhalve dag gewist, en niet zo laat dat je het doet terwijl mensen hun plaats zoeken.
Dezelfde zaal die je toch al zou openen. Het vak van Context Enhancer staat op de Smart Translation-pagina van de zaal.
Opzet, dia's, manuscript, liturgie. Ruw is prima. De helft is prima. Het wordt niet beoordeeld. Sla het op.
Dat is alles. Niets te bevestigen, niets te controleren, niets waarvoor iemand tijdens de dienst naar een scherm hoeft te kijken.
Vergeten? De sessie draait toch, en vertaalt toch. Voorbereiden maakt iets goeds beter. Het is niet iets waarin je kunt falen.
Aantekeningen zetten de toon. Sleutelwoorden zijn de woorden die helemaal nooit mogen verschuiven: namen, plaatsen, het vocabulaire dat van jullie is.
Een woord vastzetten →
Hele zinnen, opgebouwd uit wat je bedoelde, in de vorm die de taal van de luisteraar echt gebruikt.
Hoe het vertaalt →
Een korte notitie naast de vertaling als een verwijzing niet vanzelf tussen culturen zou reizen.
Bekijk een hint →
Je aantekeningen helpen alle talen in de zaal tegelijk, niet één voor één. Zoek op welke jullie gasten nodig hebben.
Vind jullie taal →
Helemaal niet. Wijk af van het script, neem een vraag, vertel het verhaal dat je niet van plan was. De aantekeningen zijn een voorsprong, geen rails. Alles wat je zegt wordt nog steeds vertaald, voorbereid of niet.
De dag ervoor, en niet eerder. De aantekeningen worden anderhalve dag na het opslaan gewist, dus een tekst die op maandag is ingeladen is op zondag weg zonder dat iemand het merkt. Zaterdagavond voor een zondagochtend is goed.
Ze horen bij die zaal en worden aan niemand getoond, niet aan jullie gasten en niet op het grote scherm. Ze wissen zichzelf na anderhalve dag.
Nee. Een conferentielezing, een college, een bedrijfsvergadering, de liturgie van een bruiloft. Alles met namen en een onderwerp heeft er baat bij, en dat is bijna alles.
Ongeveer een minuut, als je de opzet al ergens hebt staan. Kopiëren, plakken, opslaan. Heb je niets geschreven, sla het dan over en draai de sessie toch.
Nee. Context Enhancer is inbegrepen, net als al het andere. Er is geen manier van betalen die je een slechtere vertaling geeft.
Open een kamer, plak jullie opzet erin, deel één code, en zie wat jullie gasten horen.