Czytanie Biblii to jedyna część nabożeństwa, w której „mniej więcej” nie wystarcza. Od 19 marca 2026 MulingStream oddaje czytanie słowami Biblii, którą zna słuchacz, z nazwami ksiąg i imionami postaci takimi, jak zapisuje je jego Biblia, a Smart Hints pokazują sam werset na jego ekranie.
Każdą inną część kazania można przetłumaczyć trochę inaczej i nadal będzie dobrze. Czytania Biblii nie.
Kiedy lektor wstaje i czyta psalm, ci na sali, którzy go znają, mogliby niemal mówić razem z nim. Gość z innego kraju często też go zna, tylko w swoim języku, słowami Biblii, na której wyrósł. Jeśli dociera do niego świeży przekład zrobiony na miejscu, każde słowo może być trafne, a i tak brzmi to źle, tak jak znana pieśń brzmi źle ze zmienionymi słowami. Gorzej, że imiona mogą wyjść dziwnie: narzędzie do tłumaczenia, które nie wie, że czyta Pismo Święte, może zrobić z Jana zwyczajne angielskie imię zamiast imienia, jakie Jan ma w jego Biblii, albo zostawić księgę Biblii po angielsku w środku perskiego zdania.
Dlatego pytanie, które zadają nam kościoły, jest dobre. Czy przetłumaczy czytanie Biblii?
Tak. Od 19 marca 2026, kiedy udostępniliśmy Smart Translation i Smart Hints, czytanie Biblii dociera na dwa sposoby jednocześnie: w samym tłumaczeniu i w krótkiej notce na ekranie słuchacza.
Gdy sala jest ustawiona na nabożeństwo (Chrześcijaństwo, a potem Kazanie), MulingStream wie, że słucha nabożeństwa. To zmienia sposób, w jaki traktuje Pismo Święte.
Werset czytany na głos nie jest tłumaczony od nowa. Gdy mówca czyta werset słowo w słowo, słuchacz dostaje ten werset tak, jak brzmi w powszechnie używanej Biblii w jego języku, a nie nowy przekład słów mówcy. Nazwy ksiąg są takie, jakich używa jego Biblia. Księga Rodzaju, Psalmy i Apokalipsa docierają jako nazwy ksiąg, które czytelnik hiszpański, francuski, perski czy chiński zna ze swojej Biblii, a nie jako angielskie słowa. Postacie biblijne zachowują swoje biblijne imiona. Jan, Jakub, Piotr, Paweł i Maria docierają w formie, której używa Biblia w danym języku, a nie jako współczesne imię, jakie nosiłby ktoś na ulicy. A gdy imię może należeć do kogoś na sali, jak „pastor Jan”, jest traktowane jako osoba, a nie jako apostoł. Odnośniki pozostają odnośnikami. „Rozdział trzeci, werset szesnasty” pozostaje odnośnikiem, który można odnaleźć, a nie zdaniem o liczbach.
Gość słyszy werset tak, jak słyszał go zawsze, słowami swojej własnej Biblii.
Druga połowa dzieje się na telefonie słuchacza. Gdy mówca cytuje werset, podaje go lub czyta fragment, pod przetłumaczoną linijką pojawia się mała podpowiedź. Pokazuje odnośnik z nazwą księgi w języku słuchacza i pełny werset z powszechnie używanego przekładu Biblii w tym języku.
Najważniejsze jest to w chwilach, gdy kazanie w ogóle nie odczytuje wersetu. Kaznodzieja mówi „jak mówi nam J 3,16” i idzie dalej. Ci na sali, którzy go znają, dopowiadają sobie słowa w głowie. Gość dostaje księgę, rozdział i liczbę. Ze Smart Hints gość dostaje także słowa, w tej samej chwili co wszyscy inni. Gdy czyta, zamiast słuchać, delikatny dźwięk daje mu znać, że przyszła notka, a zamknąć ją może jednym dotknięciem.
Mówca również widzi odnośnik na swoim ekranie, w języku mówcy, co jest cichym sprawdzeniem, że dotarł właściwy fragment.
Niewiele. Wybierzcie Chrześcijaństwo jako kategorię sali i Kazanie jako rodzaj spotkania. Włączcie „Pokazuj podpowiedzi” w ustawieniach sali. Jeśli są słowa, które zawsze muszą dotrzeć dokładnie, jak nazwa waszego kościoła albo tytuł cyklu, dodajcie je do Słów kluczowych.
Nie trzeba niczego wgrywać ani wysyłać wcześniej listy czytań. Lektor czyta, a sala śledzi.
Warto wiedzieć kilka rzeczy, żeby nikt nie był zaskoczony.
Werset w podpowiedzi pochodzi z jednego powszechnie używanego przekładu Biblii dla każdego języka. Jeśli wasi goście używają innego, brzmienie może się nieco różnić od tego, które trzymają w ręku, choć znaczenie jest takie samo. Podpowiedź potrzebuje wystarczającej podstawy. Wyraźnie przeczytany werset albo podany odnośnik są dobrze rozpoznawane. Luźne nawiązanie do historii, bez podanej księgi czy wersetu, jest tłumaczone jako to, czym jest, czyli zdanie, a nie zgadywane. Długie czytanie jest śledzone zdanie po zdaniu. Słuchacz czyta razem z lektorem, słowami swojej własnej Biblii, a podpowiedzi zaznaczają odnośniki, gdy się pojawiają.
Od 2 kwietnia 2026 Context Enhancer pozwala kościołowi udostępnić notatki lub konspekt przed nabożeństwem: czytania na dany dzień, temat, imiona, które padną. MulingStream wie wtedy, jaki fragment nadchodzi, zanim lektor wstanie. Cała historia jest w tekście jak przygotować tłumaczenie kazania na żywo z waszymi notatkami.
Od 17 września 2026 Smart Hints są domyślnie włączone w każdej sali i dostępne dla wszystkich. W czytaniach Biblii zmieniły się dwie rzeczy. Zakres taki jak „Jana 4, wersety od 12 do 16” daje teraz jedną podpowiedź dla całego zakresu, zaczynając od pierwszego wersetu, zamiast podpowiedzi dla każdego wersetu. A podpowiedź pojawia się tylko wtedy, gdy fragment da się naprawdę rozpoznać; rozdział lub numer wersetu bez podanej księgi nie dostaje podpowiedzi, zamiast zgadywania.
Wersety biblijne stały się też osobną kategorią. Mówca lub zespół multimediów decyduje, czy sala je objaśnia, a każdy słuchacz może wyłączyć podpowiedzi wersetów na swoim telefonie, na przykład gość, który dobrze zna Biblię i wolałby zostawić tylko notki kulturowe. Więcej w historii Smart Hints.
Pokażemy wam wszystko na żywo, w około piętnaście minut, z wybranym przez was czytaniem. Na rozmowie nic nie jest przesądzane i nic z niej nie wynika: zobaczycie, a potem sami ocenicie.