Een gast uit Casablanca en een gast uit Bagdad kunnen op dezelfde rij zitten, allebei zeggen dat ze Arabisch spreken, en elkaars dagelijkse spraak niet volgen. Wat ze wél delen is de geschreven standaard: het Arabisch van boeken, nieuws en Schrift, dat iedereen leest en niemand thuis gebruikt. Dat is de variëteit waarin jullie ondertitels moeten zijn, en het is de variëteit waarin ze zijn.
Dit is het ene ding dat de meeste kerken niet weten over Arabisch, en het bepaalt al het andere op deze pagina.
Modern Standaardarabisch is wat scholen onderwijzen, wat kranten drukken en waarin de Schrift wordt gelezen. Niemand groeit ermee op als spreektaal. Iedereen die naar school is geweest leest het moeiteloos, van Marokko tot Irak.
Daaronder zitten de variëteiten die mensen echt spreken: Marokkaans, Egyptisch, Levantijns, Iraaks, Golf-Arabisch, Soedanees en meer. Sommige liggen dicht genoeg bij elkaar om elkaar te volgen. Sommige niet. Een Marokkaan en een Irakees die hun thuisvariëteiten tegen elkaar spreken, schakelen vaak over op de standaard, of op een gedeelde middenweg, om überhaupt verstaan te worden.
Dus jullie ondertitels gaan uit in de geschreven standaard. Het is de ene variëteit die elke geletterde Arabischspreker in jullie zaal kan lezen, uit welk land hij ook komt. Een gesproken variëteit kiezen zou één deel van de zaal dienen en de rest stilletjes buitensluiten.
Eén gevolg om te weten: een gast die de school niet heeft afgemaakt, of die lang geleden heeft verlaten, leest de standaard misschien langzaam ook al spreekt hij vloeiend Arabisch. Dat is precies voor wie de stem er is.
Alle drie de richtingen, en de rechts-naar-links-afhandeling die erbij hoort.
Spreek het. Een Arabischsprekende predikant werkt, met de zaal die volgt in haar eigen talen.
Lees het. Live ondertitels op een telefoon, of op de muur via MulingDisplay.
Hoor het. Een stem in het oor, voor iedereen die liever luistert dan leest.
Van rechts naar links. Een van 17 talen in MulingStream die zo geschreven worden, overal goed afgehandeld.
Arabisch staat in de lijst als ar, zijn eigen naam العربية. Zie alle 200+ talen.
Bovenop de variëteitenkwestie zit een woordenschatkwestie. Het Arabischsprekende christendom is eeuwenoud en heeft zijn eigen vaste woorden, sommige gedeeld met de bredere taal en sommige niet. Die goed krijgen is het grootste deel van wat een vertaling die als kerk klinkt, scheidt van een die als een nieuwsbulletin klinkt.
Dit verrast westerse kerken meer dan wat ook op deze pagina. Arabischsprekende christenen noemen God الله zolang er Arabisch christendom bestaat, en Arabische Bijbels drukken het op bijna elke pagina. Het is het gewone Arabische woord voor God, geen bewering over wiens God. Een kerk die het probeert te vermijden, corrigeert mensen over hun eigen taal.
Arabischsprekende christenen zeggen يسوع. De andere vorm, عيسى, is die in de Koran wordt gebruikt, en Isa is alleen de manier waarop moslims de naam van Jezus noemen. Als iemand يسوع, Yasu', zegt, is diegene hoogstwaarschijnlijk een christen; zegt iemand Isa, dan hoogstwaarschijnlijk een moslim. Beide zijn voor iedereen herkenbaar, en maar één ervan is wat een gemeente zingt. Dit is het soort onderscheid waar een algemeen vertaalgereedschap geen reden heeft om om te geven.
Genade is النعمة, geen gunst die wordt verleend. Gered gebruikt de wortel achter مخلّص, verlossing, niet het werkwoord voor iemand uit een rivier trekken. Kerk is الكنيسة, doop is المعمودية, de Heilige Geest is الروح القدس. Elk heeft een gewoon alternatief waar een generieke machine naar grijpt, en elk alternatief is subtiel fout.
MulingStream vertaalt een dienst als een dienst. De kerkinstelling is wat de zin in het register hierboven zet in plaats van het register dat een nieuwsvertaler zou gebruiken. Het is geen abonnement waarnaar je upgradet. Het is hoe het vertaalt.
Onbewerkte uitvoer van het pad dat een live zaal draait. Een Deense predikant zei het Deens. Dit is het Arabisch dat de telefoons bereikte.
Gezegd in het Deens
Men der er ingen ko på isen. Vi når det, vi skal.
Wat Arabische luisteraars kregen
لكن لا داعي للقلق.
Wat woord voor woord in plaats daarvan doet
Het zet een koe op een ijsvlakte. Het Deens betekent dat er niets is om je zorgen over te maken. Jullie gast krijgt vee en besteedt de volgende minuut van de preek aan het ontcijferen van de metafoor.
Gezegd in het Deens
Omskærelsen er ikke den ydre på kroppen, men hjertets omskærelse ved Ånden.
Wat Arabische luisteraars kregen
الختان ليس هو الخارجي في الجسد، بل هو ختان القلب بالروح.
Wat woord voor woord in plaats daarvan doet
Het grijpt naar de klinische term, want dat is de gangbare betekenis buiten een kerk. In Romeinen is het woord een beeld over het hart, en de klinische lezing maakt van een vertrouwd vers iets schokkends.
Gezegd in het Deens
Og Ånden faldt over dem alle sammen, og de begyndte at tale på andre sprog.
Wat Arabische luisteraars kregen
ونزل الروح على جميعهم، وبدأوا يتكلمون بلغات أخرى.
Wat woord voor woord in plaats daarvan doet
Het kiest de betekenis die het meest voorkomt in gewone tekst, en dat is zelden die waarover op de Pinksterdag wordt gepreekt. Het werkwoord doet er ook toe: نزل is het werkwoord dat een Arabischsprekende kerk precies hiervoor gebruikt.
Gezegd in het Deens
Af nåde er I frelst ved tro, og det skyldes ikke jer selv, det er Guds gave.
Wat Arabische luisteraars kregen
فَبِالنِّعْمَةِ أَنْتُمْ مُخَلَّصُونَ بِالإِيمَانِ، وَذَلِكَ لَيْسَ مِنْكُمْ، هُوَ عَطِيَّةُ اللهِ.
Wat woord voor woord in plaats daarvan doet
Het geeft barmhartigheid en gered. Kijk goed naar wat er in plaats daarvan terugkwam: de klinkertekens staan erin, zo wordt Arabische Schrift gedrukt en bijna nooit zo wordt gewoon Arabisch geschreven. Het kwam aan klinkend als een vers omdat het een vers is.
Niets hierboven is achteraf opgepoetst. Lees hoe de vertaling tot zinnen als deze komt op de pagina Smart Translation onder Functies.
Arabisch loopt van rechts naar links, letters hechten aan hun buren en veranderen van vorm afhankelijk van waar ze in een woord staan, en korte klinkers worden meestal helemaal weggelaten. Niets daarvan is moeilijk te lezen. Alles daarvan is makkelijk slecht weer te geven.
Perzisch gebruikt een versie van hetzelfde schrift en is eronder een totaal andere taal. Als jullie beide in de kerk hebben, draai dan beide. Beide vallen binnen jullie pas.
Als jullie Arabischsprekende leden al lang christen zijn, is een bepaalde vertaling vrijwel zeker die in hun hoofd.
Voor generaties Arabischsprekende protestanten en vele anderen is dit de Bijbel. De taal is formeel en klassiek, gedrukt met de klinkertekens erin, en hij bepaalde het register voor hoe de Schrift in het Arabisch hoort te klinken. Mensen citeren er hele verzen uit het hoofd uit, met het ritme intact.
Hedendaagse Arabische versies zijn makkelijker voor een jongere lezer of een nieuwkomer, en zijn wat veel kerken vandaag uitdelen. Een gemeente heeft vaak beide in de zaal: een ouder lid dat de klassieke bewoording citeert en een jonger lid dat iets eenvoudigers leest, en beiden volkomen tevreden.
Je hoeft niet tussen ze te kiezen. Zet de bewoording die jullie gemeente echt gebruikt voor jullie vaste passages in Sleutelwoorden, en plak de lezing in Context Enhancer voordat je spreekt. Beide kosten een minuut en beide doe je één keer.
Vier dingen die de moeite waard zijn om te weten, allemaal over mensen en niet over software.
Het Arabischsprekende christendom is ouder dan de meeste kerken die deze pagina lezen. Jullie Arabischsprekende gast komt misschien uit een familie die al vele eeuwen christen is, kent de liturgie misschien beter dan jullie, en vindt het misschien stilletjes beledigend om als pas aangekomen in het geloof te worden behandeld.
En sommige van jullie gasten zullen precies zo nieuw zijn als je aannam, en dragen daar een prijs voor die niemand in de zaal kan zien. De manier om beiden te dienen is dezelfde: bied de taal aan op een kaartje, zeg niets vanaf het podium, en laat mensen zijn wie ze zijn.
Er is geen juiste vlag voor Arabisch. Het wordt gesproken in een enorm aantal landen met heel verschillende geschiedenissen, en er één kiezen zou een uitspraak zijn over de rest. MulingStream toont nergens een vlag naast een taal, en jullie welkomstkaart zou dat ook niet moeten doen.
Sommige vloeiende Arabischsprekers lezen de geschreven standaard langzaam, vooral als hun schoolopleiding is onderbroken. Niemand gaat zijn hand opsteken om dat te zeggen. De stem beschikbaar hebben op hetzelfde scherm betekent dat ze dat nooit hoeven.
De geschreven standaard, die elke geletterde Arabischspreker leest, waar hij ook is opgegroeid. Het is geen Marokkaans, Egyptisch of Levantijns, want een daarvan kiezen zou een deel van jullie zaal dienen en de rest buitensluiten. Het is het Arabisch van boeken en van de Schrift, wat ook het register is waarin een preek thuishoort.
Geef hem de stem. Die staat op hetzelfde scherm, één tik verder, en hij hoeft niemand iets uit te leggen om die te kiezen. Dit is de meest voorkomende stille behoefte in een Arabischsprekende zaal en bijna niemand zal het hardop zeggen.
Ja, want dat is het Arabische woord voor God en het is wat Arabische Bijbels en Arabischsprekende gemeenten gebruiken. Als het iets anders deed, zou het een woordenschat verzinnen die geen enkele Arabischsprekende kerk echt gebruikt.
Ja. Arabisch is een van de talen waarnaar MulingStream vanaf het podium kan luisteren. Hij preekt in het Arabisch, en de Deens-, Engels-, Oekraïens- en Perzischsprekenden in de zaal lezen of horen het op hetzelfde moment. Het werkt in beide richtingen, binnen jullie pas.
Nee. Arabisch op MulingDisplay wordt uitgelijnd en afgebroken vanaf rechts, en kan naast een links-naar-rechts-taal staan zonder dat een van beide wordt samengedrukt. Getallen, namen en verwijzingen in de zin blijven waar ze horen.
Talen die het schrift delen, en de onderdelen van MulingStream die deze pagina steeds noemde.
Dezelfde schriftfamilie, een totaal andere taal, en een woordenschatkwestie die een kerk met echte zorg moet behandelen.
Ook geschreven in een versie van het Arabische schrift, en een taal waarvan we de variëteiten nog niet betrouwbaar uit elkaar houden.
De woorden die nooit geraden mogen worden: de naam van jullie kerk, jullie leiders, en de Arabische bewoording waar jullie gemeente voor heeft gekozen. Eén keer ingesteld, elke week gebruikt.
Een Dienstpas voor één samenkomst, een Dagpas voor de dag, een Weekpas voor zeven dagen. Elke pas draagt meerdere talen tegelijk, en niets verloopt.
Niets te installeren, geen kaart, en jullie gasten hebben niets nodig dan de telefoon die al in de zak zit.