Johannes zag een grote menigte die niemand tellen kon, uit alle landen, stammen, volken en talen, staande voor de troon. Het is een beeld van het einde. In veel gewone kerken zit er op zondagochtend al een klein stukje van in de zaal.
Bijna aan het eind van de Bijbel staat een beeld dat veel christenen hun hele leven met zich meedragen.
Hierna zag ik een grote menigte die niemand tellen kon, uit alle landen en stammen en volken en talen. Ze stonden voor de troon en voor het lam.
Het is een visioen van het einde van alle dingen. En toch, als je op een gewone zondag rondkijkt in veel gewone kerken, zie je er al een klein stukje van.
Lees het vers langzaam, en één ding valt op. De menigte wordt niet beschreven als mensen die vroeger bij volken en talen hoorden. Ze zijn nog steeds uit alle landen, stammen, volken en talen, staande voor de troon.
Eerder in het boek zegt het nieuwe lied voor het Lam hetzelfde: "U hebt ons voor God gekocht met Uw bloed, uit elke stam en taal en volk en natie" (Openbaring 5:9, HSV).
De hemel wist in het visioen van Johannes niet uit waar mensen vandaan kwamen. De Perzische oma, de Oekraïense student, de Deense boer en de Ghanese verpleegkundige worden niet tot één eenvormige menigte gemaakt. Ze worden verzameld, ieder herkenbaar zichzelf, en allemaal aanbidden ze dezelfde Heer.
Dat vinden we diep hoopvol. De taal die je van je moeder leerde, is niet iets wat je bij de deur van de hemel moet achterlaten. En als niet daar, dan ook niet bij de deur van de kerk.
Stel je een kerk voor in een gewone stad. Geen grote internationale gemeente, gewoon een plaatselijke kerk die preekt in de taal van het land. Op een willekeurige zondag zitten er misschien een stel dat een paar jaar geleden uit Iran kwam, een jonge man die de oorlog in Oekraïne ontvluchtte, een uitwisselingsstudent uit Brazilië, een gezin uit de Filipijnen, een oma die haar kleinkinderen komt bezoeken uit het buitenland.
Ieder van hen kwam om te aanbidden. Sommigen volgen de preek goed. Sommigen volgen er delen van. Sommigen worden vooral gedragen door de liederen, de gezichten en de vriendelijkheid van de mensen om hen heen.
Die zaal is al een kleine voorsmaak van Openbaring 7:9. Alle landen, stammen, volken en talen is nog ver weg, maar vier of vijf ervan zijn er gewoon, samen.
Paulus schrijft: "Daarin is geen Jood of Griek, daarin is geen slaaf of vrije, daarin is geen man en vrouw; want u bent allen één in Christus Jezus." (Galaten 3:28, HSV)
Eenheid in Christus heeft nooit eenvormigheid betekend. De kerk in Antiochië had Simeon, die Niger genoemd werd, en Lucius van Cyrene onder haar leiders (Handelingen 13:1). De brief aan de Efeziërs zegt tegen gelovigen uit de volken: "Zo bent u dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God" (Efeziërs 2:19, HSV). Medeburgers, geen gasten die worden geduld.
En met Pinksteren werd de eerste preek van de kerk door ieder gehoord "in onze eigen taal, waarin wij geboren zijn" (Handelingen 2:8, HSV). Vanaf de eerste ochtend is het evangelie in veel talen gereisd, en heeft het nooit iemand gevraagd eerst de eigen taal op te geven.
Kerken die de vele talen in hun zaal opmerken, vinden vaak eenvoudige manieren om ze te eren:
Een lied in twee talen. Eén couplet in de taal van het land, één in de taal van een gezin in de zaal.
Het Onzevader, ieder in de eigen taal. Iedereen die tegelijk bidt, in de woorden die hij het eerst leerde. Het is een van de mooiste geluiden die een kerk kan maken.
Een schriftlezing door een lid in de moedertaal, met de tekst op het scherm in de plaatselijke taal.
Een gezamenlijke maaltijd waarvoor elk gezin iets van thuis meebrengt.
Niets hiervan vraagt een strategie. Het vraagt alleen iemand die opmerkt wie er in de zaal zit.
Het moeilijkste deel is voor veel gasten nog steeds de preek zelf: veertig minuten van de belangrijkste woorden van de week, in een taal die ze maar half beheersen. Daarom bouwen we MulingStream. Een gast scant een code, kiest de eigen taal en volgt de preek live op de eigen telefoon, luisterend of meelezend. Als de prediker een vers aanhaalt, laten Smart Hints de gast dat vers zien uit een bijbelvertaling in de eigen taal. De kerk kiest niets vooraf: elke gast kiest uit 200+ talen, inclusief hun regionale varianten.
We bouwen ook kerkpassen, zodat een kerk de vertaling elke week kan laten draaien en alleen betaalt als er echt iemand luistert. Je kunt lezen over wat we aan het bouwen zijn.
Openbaring 7 eindigt met een belofte aan de grote menigte: "Want het Lam, Dat in het midden van de troon is, zal hen weiden en zal hun een Leidsman zijn naar levende waterbronnen, en God zal alle tranen van hun ogen afwissen." (Openbaring 7:17, HSV)
Alle landen, stammen, volken en talen, verzameld en thuis. Tot die dag mag elke gast in je kerk een plek vinden waar hij gezien wordt, en mag je kerk gezegend worden in al haar talen.
We laten je het hele verhaal live zien, in ongeveer een kwartier. Er wordt in het gesprek niets besloten en er volgt niets op: je ziet het, en daarna oordeel je zelf.