Een vertaaltool bestaat voor mensen die de taal van de zaal niet verstaan. Als het eerste scherm in die taal is, heeft hij hen dus al in de steek gelaten. Vanaf het begin besloten we dat het meedoen als eerste opgelost moest worden: de deelnamepagina, de luisterschermen en de site zijn er in veel talen, los gekozen van de taal waarin een gast luistert.
Het eerste wat een gast ziet, is niet de vertaling. Het is de pagina die hem erheen brengt.
Stel je een vrouw voor die voor het eerst een kerk bezoekt. Ze spreekt de taal van de dienst niet. Iemand wijst vriendelijk naar de QR-code op het scherm, ze scant hem, en haar telefoon opent een pagina waarop staat "Join", "Choose a language", "Interface language". Elk woord in die ene taal die ze hier juist niet verstaat.
De tool bestaat zodat zij de preek kan volgen. En de deur ernaartoe is geschreven in de taal die ze niet kan lezen.
Vanaf het begin geloofden we één eenvoudig ding: een vertaaltool moet zelf de taal van de luisteraar spreken. Als een luisteraar meedoet om de preek te horen en het deelnamescherm al niet begrijpt, wat heb je dan aan de tool? De vertaling kan getrouw zijn, de stem helder, Smart Hints kunnen elk vers uitleggen dat de voorganger citeert, en niets daarvan doet ertoe als ze bij het eerste scherm al opgeeft.
Toen we plannen maakten voor hoe MulingStream in andere talen zou groeien, kwam de luisteraar dus eerst. Ons plan zei het in één zin: luisteraars gebruiken ons juist omdat ze de taal van de zaal niet spreken, dus hun de interface in die taal tonen ondermijnt het hele doel. Voor de accountpagina's, voor de prijzen, voor alles wat een kerkleider ziet, wilden we het probleem van het meedoen opgelost hebben.
Als een gast het scherm dat hem binnenlaat niet begrijpt, doet de vertaling erachter er niet toe.
Er staan twee talen op de telefoon van een luisteraar, en dat is niet hetzelfde.
De eerste is de taal waarin hij luistert of meeleest. Dat is de vertaling zelf, en een gast kan die kiezen uit 200+ talen; de talenpagina laat zien wat dat betekent.
De tweede is de taal van de pagina: de knoppen, de labels, de kleine aanwijzingen die zeggen waar je op moet tikken. Die noemen we de interfacetaal.
We houden die twee bewust uit elkaar, omdat mensen verschillend zijn. Iemand die Perzisch spreekt, wil misschien de knoppen in het Perzisch en de preek in het Perzisch. Een student uit Oekraïne leest de knoppen misschien zonder nadenken in het Engels en wil toch in het Oekraïens luisteren. Een oma wil misschien beide in haar eigen taal, terwijl haar kleinzoon naast haar de pagina op Engels zet. De pagina zegt het ook in gewone woorden: de interfacetaal wijzigen verandert alleen de knoppen en de tekst op de pagina, nooit wat je hoort.
Op 5 augustus 2026 gingen de luisterschermen en de hele site in één keer in veel talen live. Niet Engels met een paar vertaalde knoppen: de deelnamepagina, het luisterscherm, de instellingen, de hulpteksten, de veelgestelde vragen en de pagina's eromheen, volledig vertaald, zodat een gast halverwege nooit een verdwaalde Engelse zin tegenkomt.
Een paar details deden er meer toe dan je zou denken.
Van rechts naar links, goed gedaan. Voor Arabisch, Perzisch en Hebreeuws draait de hele pagina om, niet alleen de tekst. Menu's, pijlen en schuifregelaars lopen zoals de lezer leest. Wisselen zonder een woord te missen. Een luisteraar kan midden in een preek de interfacetaal wijzigen. De pagina verandert om hem heen terwijl de vertaling doorspeelt. Niets laadt opnieuw en niets valt weg. Niets te installeren. Alles gebeurt in de browser van de telefoon, dus er is geen appwinkelpagina in een vreemde taal om eerst doorheen te komen. Hetzelfde voor de kerk. Het kerkdashboard, de prijzen en de hulp zijn er ook in veel talen, zodat een voorganger in zijn eigen taal kan instellen, in ongeveer twee minuten.
De mensen die vertaling het hardst nodig hebben, vragen er het minst snel hulp bij. Een gast die de deelnamepagina niet kan lezen, loopt niet naar de geluidstafel om dat te zeggen. Hij stopt de telefoon terug in zijn zak en zit de dienst stil uit.
Als de pagina hem in zijn eigen taal begroet, begint het welkom al voordat de preek begint. En de kerk hoeft er niets extra's voor te doen: geen tweede link per taal, geen instellingen om te wijzigen, geen vrijwilliger bij de deur die knoppen uitlegt. Eén link of één QR-code, en elke gast vindt zelf zijn weg naar binnen.
Meer is het niet. Wil je het voelen zoals een gast, open dan de luisterdemoruimte op je telefoon, zet de pagina in een andere taal en luister. Meer over de kant van de luisteraar lees je bij hoe het werkt voor luisteraars en bij de functies voor luisteraars.
Een menu met het label "Interface language" helpt niemand die die twee woorden niet kan lezen. Daarom stelt de luisterpagina sinds 24 september 2026 de vraag voor hen.
Als een ruimte met een taal te maken heeft, omdat de spreker die spreekt, omdat de ruimte die aanbiedt, of omdat de kerk ons vertelde dat haar gasten die nodig zouden hebben, toont de pagina één korte regel in die taal en in haar eigen schrift: "Wil je deze pagina in het Perzisch zien?", geschreven in het Perzisch, met één knop die ja zegt. Eén tik, en de pagina is van hen.
We vragen het alleen in een taal waarvan we de interface volledig hebben vertaald. Een taal aanbieden en de gast dan achterlaten op een pagina die nog in het Engels is, zou erger zijn dan helemaal niet vragen.
De deelnamepagina heeft nu twee tabbladen. Op het eerste kiest de gast de taal om in te luisteren voordat hij de ruimte binnengaat. Op het tweede, Interface genaamd, kiest hij de taal van de pagina. En als hij volgende week terugkomt, is de taal die hij vorige keer koos al geselecteerd.
200+ talen, met hun regionale varianten, en de pagina eromheen in de eigen taal van de gast.