Voor het eerst kan een kerk bij elke bijeenkomst vertaling laten draaien en alleen betalen als er echt iemand luistert. Kerkpassen zijn er: vooruitbetaald, flexibel, nooit verlopend, voor de hele zaal, en elke gast kiest ter plekke de eigen taal. Ze bestaan dankzij een vrouw die zondag na zondag terugkwam, en op een week niet meer.
Ze kwam zondag na zondag terug, aangetrokken door iets wat ze niet kon benoemen. De liederen raakten haar, de mensen begroetten haar bij de deur, en de preek was in een taal die ze nauwelijks sprak. Er was geen manier om die te vertalen, dus zat ze een uur lang woorden uit die ze niet kon volgen en probeerde ze de gezichten om zich heen te lezen. Op een week kwam ze niet meer, en niemand kwam er ooit achter hoe dichtbij ze was geweest.
Dat is het verhaal dat we het vaakst van kerken horen, en het is het verhaal waarvan niemand in de zaal merkt dat het gebeurt. Er is geen klacht en geen gesprek. Iemand komt gewoon minder, dan alleen nog naar de gezellige avonden, dan helemaal niet meer, en de kerk komt nooit te weten waarom.
Een gast die de taal niet begrijpt, zegt dat zelden. Het zeggen betekent op een nieuwe plek staan en toegeven dat je de weg kwijt bent, meestal tegenover iemand die druk bezig is met koffie zetten. Dus glimlacht de gast, knikt, en beslist in stilte of dit een plek is waar hij of zij kan horen.
De kerk van haar kant ziet een paar weken een vriendelijk gezicht en daarna een lege stoel. Er is niets om op te reageren. Het probleem is echt, maar vanaf de voorkant van de zaal is het onzichtbaar, en een onzichtbaar probleem komt nooit op de agenda van een kerkenraadsvergadering.
Je kunt niet vooraf weten op welke zondag iemand binnenloopt. Dat is het hele probleem, en daarom moet klaar zijn gratis zijn.
Elke kerk waarmee we praten, heeft over vertaling nagedacht. Bijna geen van hen biedt het elke week aan, en de reden heeft altijd dezelfde vorm: het kost elke week iets, en de behoefte duikt maar in sommige weken op.
Een tolk moet gevonden, geboekt en bedankt worden, en moet er zijn. Goede tolken zijn zeldzaam, het zijn meestal vrijwilligers, en degene die Perzisch spreekt, kan het gezin dat uit Oekraïne is gekomen niet helpen.
Ontvangers en koptelefoons moeten gekocht, opgeladen, bij de deur uitgedeeld, weer geteld en om de paar jaar vervangen worden. Ze markeren een gast ook als degene die hulp nodig heeft, in een zaal waar die voor het eerst binnenliep.
Een abonnement stuurt je in januari een rekening, of er in januari nu iemand een andere taal nodig had of niet. Over een jaar betaalt het grootste deel van dat geld voor zondagen waarop de vertaling nooit gebruikt werd.
Dus doen kerken het verstandige en zetten ze vertaling aan op de zondagen waarop ze verwachten het nodig te hebben: de doop, de kerstdienst, de week dat de gastpredikant komt. Wat betekent dat het uit staat op de zondag die niemand verwachtte, en dat is precies de zondag waarop de gast binnenloopt.
We laten je het hele verhaal live zien, in ongeveer een kwartier. Er wordt niets besloten tijdens het gesprek en er volgt niets op: je ziet het, en daarna oordeel je zelf.
In augustus vertelden we je wat we aan het bouwen waren. Vandaag is het er, en kunnen kerken het kopen. Voor het eerst komt alles wat een kerk nodig heeft om vertaling elke week te laten draaien samen in één manier van betalen:
Dit is de eerste keer dat al deze prijsonderdelen samen als passen zijn aangeboden, en niemand deed het vóór ons. Elk afzonderlijk helpt een beetje. Samen betekenen ze dat een kerk nooit meer hoeft te raden op welke zondag ze vertaling aanzet.
Een kerkpas is vooruitbetaald, en dekt een bijeenkomst, een dag of een week, afhankelijk van welke je kiest. Het is geen maand, geen abonnement en geen aantal minuten dat aftelt terwijl de voorganger spreekt. Je drukt op start aan het begin van de dienst, en dat is alles.
Eén pas dekt de hele bijeenkomst, iedereen die luistert. Hij is nooit per persoon, per stoel of per luisteraar: of er nu drie gasten de preek volgen of driehonderd, het is dezelfde pas. Elke pas heeft ook een vast aantal talen tegelijk. Als een luisteraar vertrekt, komt die plek vrij voor de taal van de volgende gast, zodat één pas in de loop van een dienst veel verschillende talen kan bedienen.
Er zijn geen maandelijkse kosten, want er is geen maand. Passen verlopen nooit, dus wat je dit jaar niet gebruikt, wacht volgend jaar nog op je, en er is niets te verlengen en niets op te zeggen.
Je hoeft niets te tellen om te kiezen. Lees waarvoor elke pas gemaakt is en kies de pas die klinkt als jouw kerk. Je ziet alle passen naast elkaar op de prijspagina voor kerken.
Uur- en dagpassen dekken één bijeenkomst, of alles wat je op één dag doet:
Uurpas: één uur, één of twee talen. Gemaakt voor de kerk met het kleinste budget, of de korte gebedsbijeenkomst door de week. Dienstpas: één dienst, van het eerste lied tot het laatste woord, met een paar talen. Dagpas: alles wat je die dag doet, ochtend en avond, 24 uur lang vanaf het moment dat hij start. Internationale dagpas: een dag waarop in de zaal vijf talen of meer gesproken worden.
Weekpassen dekken zeven dagen vanaf het moment dat je start:
Weekpas: de hele week, elke bijeenkomst, van de zondagsdienst tot bijbelstudie, jeugdavond en kleine groepen. Internationale weekpas: dezelfde week, voor een kerk waar bij elke bijeenkomst vijf talen of meer in de zaal zijn. Conferentieweek: meerdere volle dagen van een conferentie, van de ochtendsessie tot laat op de avond.
Combineer ze zoals jouw jaar er echt uitziet. Een kerk kan een paar Dienstpassen achter de hand houden voor gewone zondagen, een Weekpas voor het zomerkamp en een Internationale dagpas voor de paasdienst waar de hele stad op afkomt. En als je bijeenkomst groter is dan al deze passen, schrijf ons en we zoeken samen wat past.
Dit is het deel dat de beslissing verandert, dus het is de moeite waard om er precies over te zijn.
Een pas wordt pas verbruikt als er echt iemand luistert. Je start de vertaling bij elke bijeenkomst en laat die draaien. In een week waarin niemand een andere taal nodig had, wordt er niets gebruikt, en staat de pas nog in je account voor de volgende keer.
Er is ook een coulanceperiode: een pas telt pas als gasten echt een paar minuten geluisterd hebben. De vrijwilliger die voor de dienst het geluid controleert, of een gast die de link opent en weer sluit, verbruikt niets.
Laat het dus ook in de rustige weken draaien. Misschien komt er een zondag waarop Pardis binnenloopt en Perzisch nodig heeft, en staat Maksym een maand later achterin en heeft Oekraïens nodig. Wie er ook komt, en welke taal ze ook meebrengen, je was er klaar voor voordat ze de deur opendeden, en je hebt niet betaald voor de weken daartussen.
Laat het in de rustige weken draaien. Het kost niets tot iemand het nodig heeft.
De meeste mensen hebben van een vertaalapp gehoord, of er een geprobeerd, en concludeerden dat het nu eenmaal zo klinkt: stijf, letterlijk, en de draad kwijt zodra de voorganger een grap maakt. Dat is een terechte zorg, en daarom beginnen we niet met een claim over kwaliteit. Iedereen maakt er een.
Wat we doen is de betekenis in context vertalen in plaats van woord voor woord, zodat het soepel en natuurlijk klinkt, en trouw blijft aan het geloof dat gepreekt wordt. Namen blijven namen, de Schrift blijft de Schrift, en als de voorganger een vers aanhaalt, tonen Smart Hints de gast dat vers uit een officiële bijbelvertaling in de eigen taal.
Een voorganger schreef ons deze zomer over Franstalige bezoekers die erdoor getroffen waren dat het Deense woordspelingen en gezegden uitlegde in plaats van ze letterlijk te vertalen. De woorden overbrengen is het gewone deel van dit werk. Overbrengen wat de woorden deden, is het deel dat een gemeente merkt.
Niets waar ze zich voor zouden kunnen schamen. Ze gebruiken de telefoon die ze al in hun hand hebben: er is geen app om te downloaden, geen account om aan te maken, en niemand krijgt bij de deur een koptelefoon in de hand gedrukt.
Ze kunnen luisteren met oordopjes of de vertaling als tekst lezen, wat helpt voor een gast die doof of slechthorend is, een gast die de oordopjes vergeten is, en een gast die gewoon sneller leest dan luistert. Ze kunnen zelfs midden in de dienst van taal wisselen, zodat een gezin in twee talen naast elkaar kan meevolgen. Meer over de kant van de gast staat op hoe het werkt voor luisteraars, en de volledige lijst staat op de talenpagina.
Je eerste ruimte staat al klaar als je je aanmeldt. Voeg de talen toe die je verwacht, deel de link of de QR-code (op het scherm, in het kerkblad of in de WhatsApp-groep van de kerk) en begin te spreken. Het geluid kan van de eigen telefoon van de voorganger komen of van de geluidstafel, wat je kerk al heeft.
Als de dienst begint, druk je op start. Als hij afloopt, druk je op stop. Alles daartussen gebeurt op de telefoons van je gasten.
Wijs een aanbod niet af voordat je het gehoord hebt. Er is hier niets te verliezen en we hebben niets van je nodig.
Elke kerk die zich aanmeldt, krijgt twee Dienstpassen als welkom, dus je eerste twee diensten zijn van ons. Er hoeft geen kaart ingevoerd te worden, er is geen contract en niets om op te zeggen. Laat het draaien in je eigen zaal, met je eigen gasten, en oordeel zelf. Als het je probleem niet oplost, heb je niets verloren. Als het dat wel doet, ben je welkom om door te gaan.
Meld je aan als kerk, voeg je talen toe, en houd je volgende twee diensten met vertaling, van ons.
De vrouw aan het begin van dit stuk is geen casus. Ze is een mogelijkheid in je eigen kerk, en het enige wat haar zondag veranderd zou hebben, is vertaling die al draaide toen ze binnenliep, in een week die niemand in een agenda had aangekruist.
Zet het dus aan en laat het draaien. Het kost niets tot iemand het echt nodig heeft, je twee welkomstpassen blijven van jou tot ze gebruikt zijn, en er is intussen geen abonnement en geen rekening om in de gaten te houden. Wat andere kerken ontdekten, lees je op onze verhalenpagina.
Vraag ons alles over passen, talen of hoe het in je kerk zou werken. We beantwoorden elk bericht zelf.