Een Schriftlezing is het enige deel van een dienst waar "ongeveer goed" niet goed genoeg is. Sinds 19 maart 2026 brengt MulingStream een lezing over in de bewoordingen van de eigen Bijbel van de luisteraar, met de namen van Bijbelboeken en personen zoals hun Bijbel ze schrijft, en Smart Hints zetten het vers zelf op hun scherm.
Elk ander deel van een preek kan net iets anders vertaald worden en toch goed zijn. Een Schriftlezing niet.
Als iemand opstaat en een psalm voorleest, kunnen de mensen in de zaal die hem kennen bijna meespreken. Een gast uit een ander land kent hem vaak ook, maar in zijn eigen taal, in de woorden van de Bijbel waarmee hij is opgegroeid. Als wat hem bereikt een nieuwe vertaling is die ter plekke gemaakt wordt, kan elk woord kloppen en klinkt het toch verkeerd, zoals een bekend lied verkeerd klinkt als de woorden veranderd zijn. Erger nog, de namen kunnen vreemd uitvallen: een vertaalprogramma dat niet weet dat het de Schrift leest, kan van Johannes de alledaagse Engelse naam John maken in plaats van de naam die Johannes in hun Bijbel draagt, of een Bijbelboek in het Engels laten staan midden in een Perzische zin.
De vraag die kerken ons stellen is dus een goede. Kan het een Schriftlezing vertalen?
Ja. Sinds 19 maart 2026, toen we Smart Translation en Smart Hints uitbrachten, komt een Schriftlezing op twee manieren tegelijk door: in de vertaling zelf, en in een korte notitie op het scherm van de luisteraar.
Als de ruimte is ingesteld op een kerkdienst (Christendom, dan Preek), weet MulingStream dat het naar een dienst luistert. Dat verandert hoe het met de Schrift omgaat.
Een voorgelezen vers wordt niet opnieuw vertaald. Als de spreker een vers woord voor woord voorleest, krijgt de luisteraar dat vers zoals het staat in een veelgebruikte Bijbel in zijn eigen taal, en geen nieuwe vertaling van de woorden van de spreker. Namen van Bijbelboeken zijn de namen die hun Bijbel gebruikt. Genesis, Psalmen en Openbaring komen door als de boeknamen die een Spaanse, Franse, Perzische of Chinese lezer uit zijn eigen Bijbel kent, niet als Engelse woorden. Personen uit de Bijbel houden hun Bijbelse namen. Johannes, Jakobus, Petrus, Paulus en Maria komen door in de vorm die de Bijbel van die taal gebruikt, niet als de moderne naam die iemand op straat zou hebben. En als een naam kan horen bij iemand in de zaal, zoals "pastor John", wordt die behandeld als een persoon, niet als de apostel. Verwijzingen blijven verwijzingen. "Hoofdstuk drie, vers zestien" blijft een verwijzing die je kunt opzoeken, geen zin over getallen.
De gast hoort het vers zoals hij het altijd heeft gehoord, in de woorden van zijn eigen Bijbel.
De tweede helft zit op de telefoon van de luisteraar. Als de spreker een vers citeert, noemt of uit een gedeelte voorleest, verschijnt er een kleine hint onder de vertaalde regel. Die toont de verwijzing met de boeknaam in de eigen taal van de luisteraar, en het volledige vers uit een veelgebruikte Bijbelvertaling in die taal.
Dat telt het meest op de momenten dat een preek het vers helemaal niet voorleest. Een predikant zegt "zoals Johannes 3:16 ons vertelt" en gaat verder. De mensen in de zaal die het kennen, vullen de woorden in hun hoofd aan. De gast krijgt een boek, een hoofdstuk en een getal. Met Smart Hints krijgt de gast ook de woorden, op hetzelfde moment als iedereen. Als hij leest in plaats van luistert, laat een zacht belletje weten dat er een notitie is, en met een tik sluit hij die weer.
De spreker ziet de verwijzing ook op zijn eigen scherm, in de taal van de spreker, wat een stille controle is dat het juiste gedeelte is doorgekomen.
Heel weinig. Kies Christendom als categorie van de ruimte, en Preek als soort bijeenkomst. Zet Hints tonen aan in de instellingen van de ruimte. Zijn er woorden die altijd precies goed moeten doorkomen, zoals de naam van je kerk of de titel van een serie, voeg ze dan toe aan je Trefwoorden.
Er hoeft niets geüpload te worden en er is geen lijst met lezingen die je vooraf moet insturen. De lezer leest, en de zaal leest mee.
Een paar dingen zijn goed om te weten, zodat niemand verrast wordt.
Het vers in de hint komt uit één veelgebruikte Bijbelvertaling per taal. Gebruiken je gasten een andere, dan kan de formulering iets afwijken van de Bijbel die ze in hun hand hebben, al is de betekenis dezelfde. Een hint heeft genoeg houvast nodig. Een duidelijk voorgelezen vers of een genoemde verwijzing wordt goed herkend. Een losse toespeling op een verhaal, zonder boek of vers, wordt vertaald als wat het is, een zin, in plaats van dat er gegokt wordt. Een lange lezing wordt zin voor zin gevolgd. De luisteraar leest mee terwijl de lezer verdergaat, in de woorden van zijn eigen Bijbel, en de hints markeren de verwijzingen zodra ze langskomen.
Vanaf 2 april 2026 laat de Context Enhancer een kerk vóór de dienst haar aantekeningen of opzet delen: de lezingen van de dag, het thema, de namen die genoemd worden. MulingStream weet dan al welk gedeelte er komt voordat de lezer opstaat. Het verhaal staat in een live preekvertaling voorbereiden met je aantekeningen.
Vanaf 17 september 2026 staan Smart Hints standaard aan in elke ruimte en zijn ze voor iedereen inbegrepen. Voor Schriftlezingen veranderden twee dingen. Een reeks zoals "Johannes 4, vers 12 tot 16" geeft nu één hint voor de hele reeks, beginnend bij het eerste vers, in plaats van een hint voor elk vers. En een hint verschijnt alleen als het gedeelte echt te herkennen is; een hoofdstuk of versnummer zonder boek krijgt geen hint in plaats van een gok.
Bijbelverzen werden ook een eigen categorie. De spreker of het mediateam bepaalt of de ruimte ze uitlegt, en elke luisteraar kan de hints bij verzen op zijn eigen telefoon uitzetten, bijvoorbeeld een gast die de Bijbel goed kent en liever alleen de culturele notities houdt. Meer in het verhaal van Smart Hints.
We laten je het geheel live zien, in ongeveer een kwartier, met een lezing naar keuze. Er wordt in het gesprek niets besloten en er volgt niets op: je ziet het, en daarna oordeel je zelf.