Την Κυριακή 24 Μαΐου η εκκλησία γιορτάζει την Πεντηκοστή. Πριν από το κήρυγμα για το Πνεύμα και τη φωτιά, υπάρχει μια λεπτομέρεια στις Πράξεις 2 που εύκολα την προσπερνάμε: ο Θεός μίλησε σε κάθε άνθρωπο στον χώρο στη γλώσσα με την οποία μεγάλωσε. Μερικές σκέψεις για την εβδομάδα πριν από την Πεντηκοστή.
Την Κυριακή 24 Μαΐου, εκκλησίες σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν την Πεντηκοστή.
Οι περισσότεροι από εμάς ξέρουμε το περίγραμμα της ιστορίας: οι μαθητές συγκεντρωμένοι σε ένα μέρος, ένας ήχος σαν ορμητικός άνεμος, γλώσσες σαν από φωτιά, ο Πέτρος που σηκώνεται να κηρύξει. Υπάρχει μια λεπτομέρεια στη μέση της που εύκολα την προσπερνάμε, και είναι αυτή στην οποία επιστρέφουμε συνέχεια.
«Και ότε ήλθεν η ημέρα της πεντηκοστής, ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν επί το αυτό.» (Πράξεις 2:1, Βάμβα)
Τότε ήρθε το Πνεύμα, και «επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου και ήρχισαν να λαλώσιν άλλας γλώσσας, καθώς το Πνεύμα έδιδεν εις αυτούς να αποφθέγγωνται.» (Πράξεις 2:4, Βάμβα)
Ο Λουκάς μας λέει ποιοι βρίσκονταν στην πόλη εκείνη τη μέρα: «Κατώκουν δε εν Ιερουσαλήμ Ιουδαίοι, άνδρες ευλαβείς από παντός έθνους των υπό τον ουρανόν. Αφού δε έγεινεν η φωνή αύτη, συνήλθε το πλήθος και συνεχύθη, διότι ήκουεν έκαστος αυτούς λαλούντας εν τη ιδία αυτού διαλέκτω.» (Πράξεις 2:5 έως 6, Βάμβα)
Και το πλήθος κάνει την ερώτηση που κουβαλά όλη τη σκηνή:
Και πως ημείς ακούομεν έκαστος την ιδίαν ημών διάλεκτον, εν ή εγεννήθημεν;
Πάρθοι και Μήδοι, άνθρωποι από την Αίγυπτο και τη Λιβύη, επισκέπτες από τη Ρώμη, Κρήτες και Άραβες. Ο Λουκάς τους απαριθμεί σχεδόν σαν ονομαστικό κατάλογο, και το συμπέρασμά τους είναι απλό: «ακούομεν αυτούς λαλούντας εν ταις ημετέραις γλώσσαις τα μεγαλεία του Θεού.» (Πράξεις 2:11, Βάμβα)
Σκεφτείτε τι δεν έκανε ο Θεός εκείνο το πρωί. Δεν έδωσε στο πλήθος μία κοινή γλώσσα για την περίσταση. Δεν ζήτησε από τους επισκέπτες από τη Μεσοποταμία και την Καππαδοκία να τα βγάλουν πέρα στα αραμαϊκά, ή στα ελληνικά, τη γλώσσα που οι περισσότεροι πιθανότατα θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν.
Αντίθετα, ο καθένας άκουσε τα μεγαλεία του Θεού στη γλώσσα του δικού του σπιτιού. Τη γλώσσα της μητέρας του, των παιδικών του προσευχών, της αγοράς στον τόπο του. Πολλοί που έχουν κηρύξει πάνω στις Πράξεις 2 τις έχουν διαβάσει μαζί με τη Βαβέλ στη Γένεση 11, όπου οι γλώσσες διασκόρπισαν τους ανθρώπους. Την Πεντηκοστή οι γλώσσες δεν αφαιρέθηκαν. Συγκεντρώθηκαν, και η καθεμία μετέφερε τα ίδια καλά νέα.
Αυτό μας συγκινεί βαθιά. Το πρώτο κήρυγμα της εκκλησίας ακούστηκε σε πολλές γλώσσες ταυτόχρονα, και καμία από αυτές δεν αντιμετωπίστηκε ως δεύτερης κατηγορίας.
Όσοι έχουν μάθει καλά μια δεύτερη γλώσσα ξέρουν τη διαφορά. Μπορείς να παρακολουθήσεις μια διάλεξη, ένα δελτίο ειδήσεων, μια επαγγελματική συνάντηση στη δεύτερη γλώσσα σου. Όταν όμως κάποιος σου μιλά για το πένθος, ή την αγάπη, ή τον Θεό, κάτι μέσα σου ακούει διαφορετικά στη γλώσσα με την οποία μεγάλωσες.
Οι ιεραπόστολοι και οι μεταφραστές της Βίβλου έχουν ένα όνομα γι' αυτό: η γλώσσα της καρδιάς. Γι' αυτό τόσοι πολλοί έδωσαν τη ζωή τους για να φέρουν τη Γραφή στις γλώσσες που οι άνθρωποι πραγματικά μιλούν στο σπίτι. Και η Πεντηκοστή μάς λέει ότι ο Θεός το σκέφτηκε πρώτος.
Την Πεντηκοστή οι γλώσσες δεν αφαιρέθηκαν. Συγκεντρώθηκαν.
Ο Πέτρος κλείνει το κήρυγμά του με μια υπόσχεση που φτάνει πολύ πέρα από τον χώρο: «Διότι εις εσάς είναι η επαγγελία και εις τα τέκνα σας και εις πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών.» (Πράξεις 2:39, Βάμβα)
Σε πολλές από τις εκκλησίες μας, οι άνθρωποι που είναι «εις μακράν» δεν είναι καθόλου μακριά. Κάθονται στον χώρο. Μια οικογένεια που μετακόμισε για δουλειά. Μια φοιτήτρια εδώ για έναν χρόνο. Μια γιαγιά που ήρθε να ζήσει με τα παιδιά της και δεν έμαθε ποτέ τη γλώσσα της χώρας. Είναι ευπρόσδεκτοι, τους χαιρετούν στην πόρτα, και μετά το κήρυγμα αρχίζει σε μια γλώσσα που παρακολουθούν μόνο κατά το ήμισυ.
Καμία από αυτές δεν χρειάζεται προϋπολογισμό, και καμία δεν είναι εξέταση για την εκκλησία κανενός. Είναι απλώς τρόποι να αφήσετε την ιστορία των Πράξεων 2 να ακουστεί στον χώρο.
Διαβάστε τις Πράξεις 2 σε πολλές γλώσσες. Ζητήστε από μέλη που μεγάλωσαν με άλλη γλώσσα να διαβάσουν δυνατά τα εδάφια 1 έως 11, το ένα μετά το άλλο, στη δική τους γλώσσα. Αφήστε τον χώρο να ακούσει ό,τι άκουσε το πλήθος στην Ιερουσαλήμ.
Προσευχηθείτε σε περισσότερες από μία γλώσσες. Μια σύντομη προσευχή σε καθεμία από τις γλώσσες που υπάρχουν στον χώρο, έστω και μία πρόταση, λέει περισσότερα από οποιαδήποτε ανακοίνωση για το καλωσόρισμα.
Βάλτε το ανάγνωσμα στην οθόνη και σε δεύτερη γλώσσα. Αν ξέρετε ότι ένας επισκέπτης μιλά περσικά ή ισπανικά ή ουκρανικά, δείξτε το βιβλικό ανάγνωσμα και στη δική του γλώσσα.
Ρωτήστε τον επισκέπτη για τη δική του Πεντηκοστή. Πολλές εκκλησίες σε όλο τον κόσμο τη γιορτάζουν με τα δικά τους έθιμα. Ρωτήστε, και ακούστε.
Φτιάχνουμε το MulingStream εξαιτίας αυτού του κεφαλαίου. Επιτρέπει σε έναν επισκέπτη να παρακολουθεί το κήρυγμα ζωντανά, στη δική του γλώσσα, στο τηλέφωνο που έχει στην τσέπη του: σαρώνει έναν κωδικό, διαλέγει τη γλώσσα του, και ακούει ή διαβάζει. Από τον Μάρτιο μεταφράζει αυτό που εννοεί ο ιεροκήρυκας και όχι λέξη προς λέξη, και όταν παρατίθεται ένα εδάφιο, τα Smart Hints δείχνουν εκείνο το εδάφιο από μια μετάφραση της Βίβλου στη γλώσσα του ακροατή.
Αν θέλετε να ακούσετε πώς είναι, το δοκιμαστικό δωμάτιο ακροατών είναι ανοιχτό όλο το εικοσιτετράωρο. Διαλέξτε μια γλώσσα και ακούστε για λίγα λεπτά.
Αυτό το άρθρο όμως δεν αφορά ένα προϊόν. Αφορά ένα πρωί στην Ιερουσαλήμ, όταν ο Θεός φρόντισε ώστε κάθε άνθρωπος στο πλήθος να Τον ακούσει στη γλώσσα της καρδιάς του. Είθε η εκκλησία σας να έχει μια χαρούμενη Πεντηκοστή, και είθε όλοι στον χώρο σας να ακούσουν τα μεγαλεία του Θεού.
Πείτε μας για την εκκλησία σας και τις γλώσσες στον χώρο σας. Απαντάμε σε κάθε μήνυμα οι ίδιοι.